جمعه, 07.20.2018, 08:08pm (GMT)
خانه
در باره ما
RSS
پیوند ها
نقشه سایت
تماس
دولت و دولتمداران یکی از فکتور اساسی بحران "خطرناک" افغانستان ; عموسام ; افغانستانی‌ها برای ترک ایران صف کشیدند! ; در باره تجمع در قلعه بابک و دستگیریها ; ملت بى اتفاق
واژه کلیدی»       [جستجوی پیشرفته]
 
فهرست عناوين  
  اخبار
  پیام ها و گزارشها
  سیاسی
  ادبی
 » شعر
 » داستان
 » طنزَ
 » سوانع ادبا و دانشمندان
 » سینما و تیاتر
 » معرفی کتاب
 » کتابخانه
  تاریخی
  علمی
  زنان
  ویدیو
  نرم افزار
  مقالات از منابع دیگر
  ::| ثت نام در خبرنامه
اسم شما:
ایمیل شما:
 
  ::| شعر
  بیشتر ++
  ::| داستان
  بیشتر ++
  ::| طنزَ
  بیشتر ++
  ::| سوانع ادبا و دانشمندان
  بیشتر ++
  ::| سینما و تیاتر
  بیشتر ++
  ::| معرفی کتاب
  بیشتر ++
  ::| کتابخانه
  بیشتر ++
 
 
ادبی
 
درمورد درست نویسی
دوشنبه, 05.24.2010, 12:01am (GMT)

مولانا عبدالکبیر (فرخاری)                                                             ونکوور، کانادا

 

 

درمورد درست نویسی

به ارتباط هدایت محترم جنرال باافتخار کشور محمد نبی (عظیمی):

                       زمانیکه خوردبودم، صاحب منصب نظامی خوشم نمیآمد و فکر میکردم همه ی بدبختی کشور، فقر و بیچارگی مردم و زندگی درشرایط قرون اسطایی درپیک کلاه نظامی  است. و این هایند که نظام مستبد سلطنتی راپاسداری مینمایند و میهن را چهار نعل بطرف قهقرا میبرند.

      زندگی نشان داد، وطن پرستان مومن و شخصیت های درخور اعتماد و خدمتگذار صادق درمیان افسران وجود دارد و در حفظ استقلال، تمامیت ارضی و سیانت وطن نقش ایفا مینمایند. در عرصه ی ادبیات، علوم و سایر عرصه ها استعداد شگفت دارند که خوانش مقالات آقای (عظیمی) بصورت روشن موید این دعواست.

      نوشته های این خدمتگذار عرصه ی ادب و سیاست به ارتباط (املا و انشا) و درست نویسی آگهی های لازم را دراختیار ما قرار میدهد و ضمینه ی آموزش را برای علاقمندان فراهم مینماید. این یک حرکت بجا، ضروری و نهایت شریفانه است. حتی اگر از نظر نقطه گذاری توجه صورت نگیرد، یک مقاله ی سرشار از محتوی بیمفهوم میگردد و خواننده را دچار سرگیچی مینکند.

      زبانهای مروج در کشور با گرامر آشنایی ندارند و دستور گرامری که بتواند حلال مشکلات شود، تاحال دیده نشده است.

      درزبانهای رایج جهان ادبیات عربی نهایت غنی و درمسایل گرامری سرامد زبانها است.

      زبانهای مروج در کشور، ویژه زبانهای رسمی و توضیح دهنده ی مافی الضمیر انسانها به فقر و بیچارگی روبرویند. دستگاههای تحصیلی و تعلیمی یا هیچ کاررا در ضمینه انجام نداده اند و اگر کارهم صورت گرفته باشد به نیازمندی ما پاسخگو نیست.

      (مصدر) طوریکه ازنامش پیداست جایست که کلمات را میسازد و چون مادر درتولید واژه ها و تربیت آنها نقش بازی میکند مگربه غلط دانشگاه ادبیات این وظیفه ی سترگ را به فعل (امر) میدهد که خود او مولود مصدر است.

      ازمصدر (خوردن) خورد، میخورد، بخور، نخورو.... میسازیم و نه ازامر خور. درساخت فعل امر خور علامه ی مصدری خوردن (دن) را حذف میکنیم فعل امر خور بوجود میآید.

      ریاست تالیف و ترجمه ی وزارت معارف درکتاب درسی صنف شش فارسی زیر عنوان: کلمات متراد ف، متضاد و متشابه کلمات متشابه را کاملآ غلط توصیف کرده است و یادآور شده است که کلمات متشابه کلماتیرا میگویند که چند معنی داشته باشد.

      تعریف درست کلمات متشابه:

      کلمات متشابه واژه هایی اند که درشکل و ساختمان تقریبآ همرنگ و همآوازاند ولی هریک معنی جداگانه را ایفا مینمایند. مثل: شیر چوچه اش را شیر میدهد. ویا در همه جا خار درپای خوار است. و یا احمد خاست تا خواست رفیقش رابجا بیاورد.

      دراین جملات واژه های شیر به کسره ی اشباهی  و شیربه کسره ی حقیقی، خار و خوار به (و) معدوله، خاست و خواست با هم مماثل و مشابه اند و هریک معنی جداگانه یی را افاده مینمایند که نیاز به توضیح ندارند.

      درعبارات اضافی و توصیفی، حرف آخر مضاف و موصوف باید کسره (زیر) خوانده شود. چون پسر احمد و آدم خوب (ر) و (م) که حروف آخر پسر که مضاف و آدم که موصوف است به کسره باید خوانده شود.

      درصورتیکه واژه ها مختوم بهای غیر ملفوظ، الف و یا (ی) و (و) ساکن باشند، مثل: خانه، یگانه و دوگانه، بنده و زنده، خدا، اردو و شهری.

      درصرت اضافت، نسبت و موصوف قرارگرفتن چنین کلمات (گ) و یا (ی) را میآوریم و عبارات نسبتی، اضافی و توصیفی را اساس میریزیم.

      چون (ها) غیر ملفوظ است و کسره را نمیپذیرد عوض آن (گ) را که قرابت هم مخرجی دارند میآوریم و آنرا کسره میدهیم و از خانه خانگی و از یگاه یگانگی میسازیم. کلمه یی که درآخرش الف است مثل: خدا. چون الف ساکن وضعی است و به هیچ صورت حرکت زیر، زبر و پیش را نمیپذیرد (ی)را میآوریم درصورت اضافت، توصیفی و نسبی (ی)را کسره میدهیم و میگوییم خدای بزرگ و خدای زمین و آسمان.

      کلمات مختوم به (و) و(ی) نیز بعد خود (ی) ضرورت دارند و آنرا کسره میدهیم. چون درمابین (ی) و کسره رابطه یی فامیلیست ازاین جهت (ی) را میآوریم و آنرا کسره میدهیم. و ازجمله ی واویل اند.

      مثل: قول اردوی مرکزی و کندزیی شریف.

      در عباره ی توصیفی صفت و موصوف یک شی اند. مثل: خدای پاک. ودر عبارت اضافی مضاف یک شی و مضاف الیه چیز دیگر است. مثل: خانه ی محمود.

      زمانیکه بنابر ضرورت (ها) غیر ملفوظ به (گ) تبدیل میگردد لازم نیست ما عوض و معوض هردورا بیاوریم. فشردگی در ادبیات امریست ضروری. طوالت، زیبایی سخن و واژه را به فطور روبرو میسازد. مگر دربرخ مواردیکه ناگزیریست. اگر کلمه با کلمه ی دیگر درالتباس قرار گیرد.

      درمورد پیشوند ها و پسوند ها:

      اگر حرف آخر پیشوند و حروف پیش از پسوند حروف بریده (ا، د، ذ، ر، ز، و) نباشد میتوان پیشوند و پسوند را متصل با کلمات نوشت. مثل: مینویسد و یا مینوشد. مثلا: درکلمه ی مینویسد و یا همی خواهد کلمات (می) و (همی) حروف مضارع اند ماضع را به مضارع تبدیل مینمایند و جزءی ازآن حساب میشوند.

      حرف دیگریکه از نظر گرامری درخود اهمیت و یادآوریست اینست که بعض افراد (ء) را درجای (ی) قرار میدهند. مثلا: در جمله ی: خانه ی کلان دلواز است را مینوسند خانۀ کلان دلواز است.

      اولا ما درفارس (ء) کج نداریم. اگر(ء) درفارسی و عربی در آغاز کلمه بیاید بشکل الف نگارش مییابد. مثلا: در حرف شرط (اگر).

      (ء) حرکت را میپذیرد و (الف) ساکن همیشه گیست.

      شخصیت ادبی کشور جنرال محمد (عظیمی)! بااستفاده از گرامرعربی مطالب بالا به رشته ی تحریر درامد خدا کند قناعت شمارا فراهم سازد.

 

مسوولیت مطالب نشر شده در سپیده دم به دوش نویسنده گان آنها میباشد


عناوین مرتبط:
» بازهم درمورد درست نویسی
» درهمسویی با جناب مولانا عبدالکبیر فرخاری


عناوین دیگر:
دمی با آقای زمان هوتک (05.17.2010)
زبان فارسی دریزبان وبیانِ نقد وهجودر ادبیات (04.25.2010)
نا همگونی های املایی وسردرگمی های فراوان در نوشتن واژه های زبان فارسی (03.28.2010)
نقش رسانه ها در ایجاد نفاق و شقا ق (03.27.2010)
آمد بهار ، آمد بهار ! (03.20.2010)
نوروز برای بیش از ۳۰۰ میلیون نفر در جهان (03.20.2010)
سال نو مبارکبا د ! (03.20.2010)
نوروز راگرامی داشــــــــت! (03.20.2010)
بهاردلنشين وخوشبختي همقرين باد (03.20.2010)
خرابات و نقش آن درسيمای فرهنگی کشورمان (08.18.2009)