سه شنبه, 08.21.2018, 01:29pm (GMT)
خانه
در باره ما
RSS
پیوند ها
نقشه سایت
تماس
مرُوری بر رخداد های خونبار سه سده ی اخير خرُاسان ديروز و افغانستان امروز (بخش پنجم) ; غنی کوچی و باند فاشیستی امریکاییان افغانتبار رسوا میشوند! ; در کشور چه می گذرد؟ ; اشغال وعملکرد آن درافغانستان ; در یاد بود از کوفی عنان!
واژه کلیدی»       [جستجوی پیشرفته]
 
فهرست عناوين  
  اخبار
  پیام ها و گزارشها
  سیاسی
 » افغانستان
 » جهان
  ادبی
  تاریخی
  علمی
  زنان
  ویدیو
  نرم افزار
  مقالات از منابع دیگر
  ::| ثت نام در خبرنامه
اسم شما:
ایمیل شما:
 
 
 
سیاسی » جهان
 
اختلاف عقیده در درون جنبش ضد امپریالیستی
سه شنبه, 08.29.2017, 04:31pm (GMT)

اختلاف عقیده در درون جنبش ضد امپریالیستی

ایالات متحده نه قصد داشت دولتهای مترقی (سوریه و لیبی) را سرنگون کند و نه نفت و گاز از منطقه بدزدد. هدف آنها ویران ساختن کشورهاست تا مردم این کشورها را به عصر حجر پرتاب کند، یعنی به زمانی که «انسان هنوز گرگ و وحشی » محسوب می شد… امپریالیسم می‌خواهد جهان را تقسیم کند: در یک طرف مناطق باثبات که از سیستم منتفع می‌گردد و در طرف دیگر اغتشاش و بلبشوی هولناک که در آنجا کسی قدرت مقاومت نداشته باشد و تنها به تنازع برای بقای خود بپردازد، مناطقی که کنسرنهای فراملیتی بتوانند از منابع طبیعی آن استفاده کنند، بدون آن‌که موظف باشند به کسی حساب پس دهن.

منبع: ولترنت

تیری میسان

تارنگاشت عدالت 

رئیس جمهور سوریه بشار اسد هنگامیکه جهادگرایان در سال ۲۰۱۱ به کشورش حمله بردند برخلاف جریان حرکت کرد: بجای اینکه به اختیارات سازمانهای امنیتی بیافزاید، آنها را کاهش بخشید. شش سال بعد کشور او از درون مهمترین جنگ پس از جنگ ویتنام پیروز بیرون آمد. اکنون آمریکای لاتین نیز شاهد تهاجم مشابهی است که واکنش کلاسیکتری را ایجاب میکند. تیری میسان در این‌جا تحلیلها و استراتژیهای  مختلف رئیس جمهور اسد از یک طرف و مادورو و مورالس را از طرف دیگر ارائه میکند. قصد او این نیست که روسای این کشورها را وادار بمسابقه با یکدیگر کند، بلکه آنها را فرا میخواند خود را از دکترین باورهای سیاسی رها کنند و تجربیات جنگهای اخیر را درنظر گیرند.

در ماه مه ۲۰۱۷ تیری میسان در مقابل راشیا تودی گفت چرا به نظر او خبرگان آمریکای جنوبی درمقابل امپریالیسم آمریکا راه غلطی را در پیش گرفتهاند. او روی تغییر پاردایمها در مناقشات مسلحانه و لزوم  تجدیدنظر رادیکال در این مورد که چگونه میتوان از میهن دفاع کرد پافشاری نمود.

عملیات بی ثبات سازی ونزوئلا کماکان ادامه دارد. در ابتدا گروههای خشونت گرا که علیه دولت دست به اعتراض میزدند، عابرینی را که به آنها نمی پیوستند بقتل میرساندند. سپس تجار بزرگ مواد غذائی  دست به احتکار زدند و در سوپرمارکتها قحطی ایجاد کردند. پس از آن برخی از اعضای سازمانهای امنیتی به دو وزارتخانه حمله بردند و مردم را به قیام دعوت کردند و خود مخفی شدند.

رسانه های بین المللی مدام کشته شدگان تظاهرات را به گردن دولت انداخت در حالی که ویدئوهای متعددی ثابت می کنند که آنها عمداً توسط تظاهرکنندگان بقتل رسیده بودند. برپایه این اخبار تقلبی آنها رئیس جمهور مادورو را همان طور که ۶ سال پیش معمرقذافی و بشاراسد را متهم می کردند، «دیکتاتور» نامیدند. کاراکاس منتظر اخراج خود از سازمان OAS نشد، این شیوه ها را مورد انتقاد قرار داد و آزادانه از این سازمان بیرون رفت.

 

ولی دولت مادورو با دو شکست روبرو بوده است:

ـ بخش بزرگی از انتخاب کنندگان او طی انتخابات دسامبر ۲۰۱۵ در پای صندوق های رای حضور نیافت و در نتیجه اپوزیسیون اکثریت کرسی های مجلس را بخود اختصاص داد.

ـ او از بحران موادغذائی غافلگیر شد با این که این ترفند در گذشته در شیلی علیه آلینده و در ونزوئلا علیه شاوس بکار گرفته شده بود. هفته ها بطول انجامید تا کانالهای جدیدی برای تامین مواد غذائی بوجود آمد.

این طور به نظر میرسد که مناقشاتی که در ونزوئلا آغاز شده در درون مرزهای این کشور محدود نخواهد ماند و تمامی شمال غربی قاره آمریکای جنوبی و جزایر کارائیب را مبتلا خواهد کرد.

گام دیگر، با آماده کردن مقدمات اقدام نظامی علیه ونزوئلا، بولیوی و اکوادور در مکزیک، کلمبیا و گویان آغاز شد. این هماهنگی توسط تیم دفتر استراتژیک سابق برای دمکراسی جهانی  Office of Global Democracy Strategy، واحدی که توسط رئیس جمهور بیل کلینتون تاسیس شد و بعد توسط نایب رئیس جمهور دیک چینی و دخترش «لیز» هدایت گردید صورت گرفت. وجود این دفتر بعد توسط «مایک پومپئو» رئیس کنونی سازمان سیا تائید گردید ووجود گزینه نظامی در رسانه ها و سپس توسط رئیس جمهورترامپ مطرح شد.

تیم رئیس جمهور مادورو برای نجات کشور از تقلید راهی که رئیس جمهور اسد دنبال کرده بود خودداری نمود. به نظر آنها وضعیت کاملاً متفاوت بود. ایالات متحده، قدرت سرمایه داری غالب به ونزوئلا حمله می کند زیرا همانطور که در سه قاره دیگر ما کراراً شاهد بودیم قصد ربودن نفت این کشور را دارد. اوو مورالس، رئیس جمهور بولیوی نیزاین نظر را در سخنان خود مورد تائید قرار داد. نباید فراموش کنیم که در سال ۲۰۰۳ و ۲۰۱۱ رئیس جمهور صدام حسین، رهبر لیبی معمر قذافی و بسیاری از مشاورین اسد نیز استدلالات مشابهی را مطرح می کردند. به نظر آنان ایالات متحده یکی پس از دیگری افغانستان، عراق و سپس تونس، مصر، لیبی و سوریه را تنها به این دلیل مورد حمله قرار داد تا این رژیم‌ها را که در مقابل امپریالیسم مقاومت می کردند سرنگون سازد تا ذخایر نفتی خاورمیانه بزرگ را کنترل کنند. بسیاری از نویسندگان ضدامپریالیست هنوز هم همین تحلیل را بکار می برند مثلاً به این شکل  که کوشش می کنند تا جنگ سوریه را نتیجه قطع پروژه لوله گازی قطر تعبیر کنند. ولی این استدلال درست از آب در نیامد. ایالات متحده نه قصد داشت دولت های مترقی (سوریه و لیبی) را سرنگون کند و نه نفت و گاز از منطقه بدزدد. هدف آنها ویران ساختن کشورهاست تا مردم این کشورها را به عصر حجر پرتاب کند، یعنی به زمانی که «انسان هنوز گرگ و وحشی » محسوب می شد.

سرنگونی صدام حسین و معمرقذافی صلح به ارمغان نیاورد. این جنگ‌ها باوجود انتصاب یک دولت اشغالگر در عراق و یا سپس دولت‌هائی که مخالف استقلال ملی و حاضر به همدستی با امپریالیسم بودند، پایان نیافت. این جنگ‌ها ادامه دارد و نشان می‌دهد که واشنگتن و لندن قصد سرنگونی رژیم‌ها و دفاع از دمکراسی را ندارند، بلکه هدف آنها نابود کردن خلق‌هاست. این یک شناخت اساسی است که برداشت ما از امپریالیسم مدرن را بسختی متزلزل می سازد.

این سیاستِ  کاربردیِ رادیکال توسط «تامس پ. م. بارنت» از ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ تدریس می‌شود. این سیاست رسماً علنی شد و در ماه مارس ۲۰۰۳ یعنی کمی قبل از آغاز جنگ عراق طی مقاله‌ای در Esquire و سپس در کتاب The Pentagon`s New Map انتشار یافت که بقدری بیرحمانه وهولناک بود که هیچ‌کس باور نمی‌کرد که عملی خواهد شد.

امپریالیسم می‌خواهد جهان را تقسیم کند: در یک طرف مناطق باثبات که از سیستم منتفع می‌گردد و در طرف دیگر اغتشاش و بلبشوی هولناک که در آنجا کسی قدرت مقاومت نداشته باشد و تنها به تنازع برای بقای خود بپردازد، منطقه‌ای که کنسرنهای فراملیتی بتوانند از منابع طبیعی آن استفاده کنند، بدون آن‌که موظف باشند به کسی حساب پس دهند.

از قرن ۱۷ و جنگ‌های داخلی انگلیس، غرب زیر سایه ترس از اغتشاش رفته رفته رشد پیدا کرد. «تامس هوبز» به ما می‌آموزد که تحمل «منافع کشوری» Raison d`Etat بهتر از تحمل مجدد چنین زجری است. مقوله اغتشاش پس ازجنگ جهانی دوم توسط «لئواستراواس» مطرح گردید. این فیلسوف که شخصاً بسیاری از مامورین پنتاگون را تعلیم داده است، قصد داشت شکل جدیدی از قدرت را برپا سازد، به این صورت که نیمی از جهان را به جهنم تبدیل نماید.

تجربیات جهادگرائی  در خاور میانه گسترده بما نشان داد که اغتشاش به چه معناست.

حتا اگر رئیس جمهور بشاراسد در ابتدا نسبت به وقایع درعا  در مارس/ آوریل ۲۰۱۱ آن طور که انتظار می‌رفت واکنش به خرج داد و ارتش را علیه جهادگرایان به مسجد عمر اعزام کرد، ولی او اولین کسی بود که درک کرد که مسئله اصلی کجاست.  بجای این‌که با نیروهای انتظامی به سرکوب تهاجمی که از خارج سازمان داده شده بود بپردازد، اختیارات نیروهای امنیتی و انتظامی را محدود کرد و امکان دفاع از کشور را در اختیار مردم نهاد.

او قبل از همه چیز وضعیت اضطراری را لغو کرد و دادگاه‌های ویژه را منحل نمود، محدودیت ارتباطات اینترنتی را از میان برداشت و برای جلوگیری از بخطر افتادن مردم بی گناه استفاده از سلاح توسط ارتش را ممنوع کرد.

این تصمیماتِ خلاف جریان، پیامدهای سنگینی بدنبال داشت. مثلاً  طی حمله‌ای به یک ستون نظامی در  بانیاس سربازان تصمیم گرفتند برای دفاع از خود از اسلحه خویش استفاده نکنند. آنها ترجیح دادند زیر بمب‌های مهاجمین زخمی شده و حتا جان بسپارند ولی به شهروندان که نظاره می‌کردند و دخالت نمی‌نمودند، تیراندازی نکنند.

منهم مانند بسیاری دیگر از ناظرین در این زمان فکر می‌کردم که اسد یک رئیس جمهور ضعیف است که سربازان باوفائی دارد و عنقریب سوریه نابود خواهد شد. ولی بشار اسد و ارتش سوریه شش سال بعد پیروز از آب درآمدند. هرچند که در ابتدا سربازان تنها علیه تهاجم خارجی می‌رزمیدند ولی رفته رفته مردم نیز برای دفاع از میهن به آنها پیوستند، هرکس در جای خود. آنها که نمی‌توانستند و یا نمی‌خواستند، دست به مهاجرت زدند. مطمئناً مردم سوریه رنج فراوانی تحمل کردند ولی از زمان جنگ ویتنام تاکنون سوریه تنها کشوری در جهان است که در مقابل امپریالیسم آنقدر ایستادگی کرد تا این‌که امپریالیسم بالاخره خسته شد و عقب نشینی نمود.

ثانیاً بادرنظر گرفتن هجوم جهادگرایان از خلق‌های مختلف مسلمان جهان از مراکش تا چین ، رئیس جمهور اسد تصمیم گرفت از بخشی از کشور خود چشم‌پوشی کند تا مردم کشور خود را نجات دهد.

ارتش عربی سوریه به «بخش سوریه سودمند» یعنی شهرها عقب‌نشینی کرد و دشت و کویر را در اختیار مهاجمین نهاد. برعکس دمشق بی‌وقفه در فکر تامین مواد غذائی مناطقی که زیر کنترل آن قرار داشت بود. برخلاف سوءتفاهمی که در غرب متداول است قحطی و گرسنگی تنها در مناطقی که تحت کنترل جهادگرایان و یا در محاصره آنان قرار داشت وجود داشت؛ «شورشیان خارجی» (این تناقض را ببخشید)که توسط سازمان‌های «بشردوستانه» غرب تامین می‌شدند، از توزیع بسته‌های مواد غذائی برای به اسارت درآوردن مردم گرسنه استفاده می‌کردند.

مردم سوریه دریافتند که جمهوری حامی و متکفل آنان است و نه اخوان مسلمین و جهادگرایان آنان.

ثالثاً  رئیس جمهور اسد در سخنرانی خود روز ۱۲ دسامبر ۲۰۱۲ توضیح داد که چگونه می‌خواهد وحدت سیاسی کشور را تجدید نماید. او متذکر شد که قانون اساسی نوینی ضرورت پیدا کرده و برای تدوین آن حضور اکثریت واجد شرایط مردم لازم است و طبیعی است که او با انتخابات دمکراتیک کلیه دستگاه‌های اداری کشور از جمله پست ریاست جمهوری آغاز خواهد کرد.

در آن زمان غرب عزم رئیس جمهور اسد در سازماندهی واجرای انتخابات در گرماگرم جنگ را مورد استهزاء قرار می‌داد ولی امروز کلیه دیپلماتهائی که در جریان رهیافت از معضل سوریه قرار دارند، از جمله سازمان ملل متحد از طرح اسد پشتیبانی می‌کنند.

با این که کماندوهای جهادگرایان در سطح کشور بویژه در دمشق پخش بودند و سیاست‌مداران و خانواده‌های آنان را در منازل خود بقتل می‌رساند، رئیس جمهور اسد مخالفین ملی را تشویق کرد که نظرات خویش را ابراز دارند. او به «حسن النوری» لیبرال و «ماهرالحجار» مارکسیست تضمین امنیتی داد تا ریسک شرکت در انتخابات ریاست جمهوری در ژوئن ۲۰۱۴ را بپذیرند. باوجود بایکوت انتخابات توسط اخوان مسلمین و دولت‌های غربی، با وجود ترور جهادگرایان، باوجود مهاجرت میلیون‌ها نفر از مردم به خارج از کشور، ۷۳٬۴۲درصد انتخاب کنندگان در انتخابات حضور یافتند.

همین‌طور از ابتدای جنگ او وزارت‌خانه‌ای به نام آشتی ملی ایجاد کرد که تا کنون در هیچ کشوری که با جنگ داخلی روبرو بوده وجود نداشته است. او ریاست این وزارت‌خانه را به رئیس حزب هم‌پیمان SSNP (حزب سوسیال‌ملی سوریه)«علی حیدر» محول کرد. حیدر بیش از یک‌هزار توافقنامه تهیه نمود و به امضاء رساند که عفو شهروندانی که دست به اسلحه برده و علیه جمهوری جنگیده ولی بعداً به ارتش عربی سوریه پیوسته بودند را تضمین می‌کرد. در طی این جنگ رئیس جمهور اسد هرگز علیه مردم کشور خود دست بخشونت نزد، فارغ از آن‌چه که کسانی بی دلیل او را متهم به شکنجه شدید مردم می‌نمایند. او مثلاً تاکنون نظام وظیفه عمومی اجباری مقرر نکرده. جوانان هنوز می‌توانند از خدمت نظام سرباز زنند. گام‌های اداری به آن شهروندانی که نمی‌خواهند به خدمت نظام درآیند و با اسلحه از میهن خود دفاع کنند، کمک می‌کند. فقط این قوانین مشمول کسانی که دست به مهاجرت زدند و نتوانستند این مسیر را دنبال کنند، نمی‌شود.

شش سال متمادی رئیس جمهور اسد از مردم خود خواست به او اعتماد کنند و از طرف دیگر تا آنجا که ممکن بود از آنها حفاظت کرد و شکم آنان را سیر نمود. او همواره از این خطر استقبال کرد که اول از خود مایه گذار و بعد اجر خود را دریافت کند. به همین دلیل او امروز اعتماد خلق را جلب کرده و می‌تواند روی حمایت فعال آنان حساب کند.

خبرگان آمریکای جنوبی خطا می‌کنند که به مبارزات ده‌های گذشته برای توزیع عادلانه ثروت ادامه دهند. مهم‌ترین مبارزه دیگر بین اکثریت مردم و طبقه کوچک ممتازان جامعه نیست. انتخابی که در مقابل خلق‌های خاورمیانه بزرگ قرار گرفته بود و اکنون نیز در مقابل خلق‌های آمریکای لاتین قرار گرفته انتخاب بین مرگ و یا دفاع از میهن است.

واقعیت‌ها ثابت می‌کنند: امپریالیسم کنونی دیگر بدنبال تاراج منابع طبیعی جدید نیست. او بر جهان تفوق دارد و دریده و بی‌پروا سرگرم تاراج آن می‌باشد. راهی که اکنون او دنبال می‌کند  نابودی کامل جوامعی در مناطقی است که هم اکنون مشغول  استعمار آنهاست. در این عصر آهن استراتژی اسد اجازه می‌دهد تا آزاد و سربلند زیست.

مسوولیت مطالب نشر شده در سپیده دم به دوش نویسنده گان آنها میباشد


عناوین مرتبط:
» پس از این چه خواهد شد؟
» اعلامیه کمیته فعالین ح د خ ا در ارتباط به رویداد های اخیر در نوار غزه و کشتار فلسطینی ها توسط رژیم نژادپرست اسرائیل
» چرا انگلیس، اتحادیه اروپا و آمریکا علیه روسیه متحد شده اند؟
» مروری بر جنايات ايالات متحده امريکا و متحدين آن در کشورهای جهان
» امریکا با بحران آفرینی ها چه اهدافی را دنبال می کند؟
» امپریالیسم مالی
» امریکا پشت پرده ی آشوب ها در وینزویلا قرار دارد
» دروغ بزرگ
» ﺷﻜﺴﺖ ﻃﺮﺡ ﺣﻤﻠﻪ ﺑﻪ ﻛﺎﺥ ﺭﯾﺎﺳﺖ ﺟﻤﻬﻮﺭﯼ ﻭ ﺩﻓﺎﺗﺮ ﺷﺒﻜﻪ ﯼ ﺗﻠﻪ ﺳﻮﺭ
» ﺍﻣﺮﯾﻜﺎ ﻭ ﺍﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎﻥ
» ﭼﻬﺎﺭ ﺑﺤﺮﺍﻥ ﻧﻈﺎﻡ ﻣﻌﺎﺻﺮ ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ ﺩﺍﺭﯾﯽ ﺟﻬﺎﻧﯽ
» طیارات بی سرنشین امریکائی{بخش دوم} قسمت- 10-
» ﻛﺎﻻﯾﯽ ﺷﺪﻥ ﻋﻠﻢ
» ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﯼ ﺿﺪ ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭﯼ ﻭ ﺍﻧﻘﻼﺏ ﻫﺎﯼ ﻣﻠﯽ، ﺗﺮﻗﯿﺨﻮﺍﻫﺎﻧﻪ ﺑﻮﺩ
» ﺗﺪﺍﻭﻡ ﺑﺤﺮﺍﻥ ﺟﻬﺎﻧﯿﯽ ﺳﺮ ﻣﺎﯾﻪ ﺩﺍﺭﯼ ﻭ ﻣﻮﻗﯿﺖ ﺟﻨﺒﺶ ﻛﺎﺭﮔﺮﯼ ﻭ ﺳﻮﺳﯿﺎﻟﯿﺴﺘﯽ (3)
» خاستگاه واقعی القاعده
» امضای قرار داد امنیتی یا ادامه ی جنگهای فرسایشی!؟
» لویه جرگه مشورتی و مفاهیم گرهی :منافع ملی و بین المللی افغانستان
» جنگ مواد مخدردرافغانستان
» بخش دهم دردناکترين نقض حقوق بشردرکجاها واقع شد؟؟؟
» بخش نهم نقض حقوق بشردرارقام وحقايق
» ﺍﻣﺮﯾﻜﺎ، ﺑﺎ ﻇﺎﻫﺮﻓﺮﯾﺒﻨﺪﻩ ﻭ ﺟﻨﺎﯾﺖ ﺑﺴﯿﺎﺭ
» ﺳﯿﺎﺳﺖ ﺭﯾﺎﺿﺖ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﯼ ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻛﺎﺭ ﺍﯾﺠﺎﺩ ﻧﻜﺮﺩﻩ، ﺑﻠﻜﻪ ﻓﻘﺮ ﺷﺪﯾﺪ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻛﺸﻮﺭ ﻫﺎﯼ ﺍﺭﻭﭘﺎﺋﯽ ﮔﺴﱰﺵ
» تراژید یهای تلخ تاریخ معاصر
» ﭘﺮﭼﻢ ﺩﻣﻮﻛﺮﺍﺳﯽ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ ﺩﺍﺭﯼ، ﺧﺎﺭﺝ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ
» ﺳﯿﺎ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺷﱳ ﺩﺭ ﻛﻮﺩﺗﺎﯼ 28 ﻣﺮﺩﺍﺩ (ﺍﺳﺪ) ﺍﻋﱰﺍﻑ ﻛﺮﺩ
» ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭ ﮔﺮﺍﻥ، ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺩﻣﻮﻛﺮﺍﺕ ﺑﺎﺷﻨﺪ
» ﻧﺎﺑﺮﺍﺑﺮﯼ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﻭﺟﻬﺎﻥ ﺳﻮﻣﯽ ﺷﺪﻥ ﺁﻣﺮﯾﻜﺎ
» شخصیتهای شائیستۀ مردمی چرا وچگونه به حاشیه رانده میشوند؟ قسمت پنجم
» سرنگون باد اردوغان و دولت دزدان!
» ﺟﻨﺒﺶ ﺗﻮﺩﻩ ﯾﯽ ﻋﻠﯿﻪ ﺩﻭﻟﺖﺑﻪ ﺍﻋﺘﺼﺎﺏ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﻧﯿﺎﺯﻣﻨﺪﯾﻢ
» ﺍﺭﺗﺶ ﺟﻬﺎ ﻧﯽ ﺫﺧﯿﺮﻩ ﯼ ﻭ"ﺍمپرﯾﺎﻟﯿﺴﻢ ﻧﻮ" (5)
» ﺍﺭﺗﺶ ﺟﻬﺎ ﻧﯽ ﺫﺧﯿﺮﻩ ﯼ ﻭ"ﺍمپرﯾﺎﻟﯿﺴﻢ ﻧﻮ" (4)
» ﺍﺭﺗﺶ ﺟﻬﺎ ﻧﯽ ﺫﺧﯿﺮﻩ ﯼ ﻭ"ﺍمپرﯾﺎﻟﯿﺴﻢ ﻧﻮ" (3)
» (2)ﺍﺭﺗﺶ ﺟﻬﺎ ﻧﯽ ﺫﺧﯿﺮﻩ ﯼ ﻭ"ﺍمپرﯾﺎﻟﯿﺴﻢ ﻧﻮ"
» ﺯﻭﺩ ﭘﺰﺁﻣﺮﯾﻜﺎﺋﯽ
» پری زاده گان کوه قاف متهم به جنایت شدند
» ﺍﺭﺗﺶ ﺟﻬﺎ ﻧﯽ ﺫﺧﯿﺮﻩ ﯼ ﻭ«ﺍمپرﯾﺎﻟﯿﺴﻢ ﻧﻮ»
» ﺗﺮﻭﯾﺞ ﺁﺷﺘﯽ ﻃﺒﻘﺎﺗﯽ ﻭﺍﻧﻜﺎﺭﻣﺎﻫﯿﺖ ﻃﺒﻘﺎﺗﯽ ﺩﻭﻟﺖ
» محاصره و تروریزم : کوریا، امریکا، چین وخطرجنگ
» ﺭﻭﯼ ﺧﻂ ﺳﻮﺩ ﻭ ﺧﻮﻥ ﻭﺧﻮﺩ ﻛﺸﯽ
» ﻛﻠﻮﺥ ﺍﻧﺪﺍﺯ ﺭﺍ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﺳﻨﮓ ﺍﺳﺖ ,ﺳﻨﺪ ﺳﺎﺯﯼ ﺑﺮ ﺻﺪ ﻛﻮﺭﯾﺎﯼ ﺷﻤﺎﻟﯽ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ
» ﻛﺎﺯﯾﻨﻮ ﻫﺎﯼ ﺑﺎﻧﻚ ﻧﻤﺎ: ﻗﱪﺱﺩﺭ ﺗﻼﻃﻢ
» ﺗﻀﺎﺩﻫﺎ ﻭﺍﻧﺘﺎﮔﻮﻧﯿﺴﻢ ﻫﺎﯼ ﻭﯾﮋﻩﯼ ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ ﺩﺍﺭﯾﯽ ﺟﻬﺎﻧﯽ ﺷﺪﻩ ﻭﺧﻄﺮﻫﺎﯼ ﺷﺎﻥ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﺸﺮﯾﺖ
» اشغالگران، مُزدوران و مَسير«بُن»؟!
» ﺗﻀﺎﺩﻫﺎ ﻭ ﺍﻧﺘﺎﮔﻮﻧﯿﺴﻢ ﻫﺎﯼ ﻭﯾﮋﻩ ﯼﺳﺮﻣﺎﯾﻪ ﺩﺍﺭﯾﯽ ﺟﻬﺎﻧﯽ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺧﻄﺮ ﻫﺎﯼ ﺷﺎﻥ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﺸﺮﯾﺖ
» امپرﯾﺎﻟﯿﺴﻢ ﺟﻤﻌﯽ
» استعمار کهن، نباید چون لسان سانسکریت مُرده شمرده شود بازگشت پیروز مندانهء قوای امپریال و نیروهای مرئوس ازافغانستان درسال 2014
» امپرﯾﺎﻟﯿﺴﻢ ﺟﻤﻌﯽ
» فقر کشنده پیآمد کمک های ملیارددالری غرب
» استعمار کهن، نباید چون لسان سانسکریت مُرده شمرده شود قسمت اول
» چطور انفجار یک خمپاره؛ زلزلهء جهانی بر پا کرد؟!
» رجحان تفوق طلبی: ترکیه، ناتو و عبور بسوی جنگ
» ﭼﺮﺍ ﺑﺎﯾﺪ با ﺗﻌﺪﯾﻞ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭﯾﯽ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﯼ وخصوصی سازﯾﯽﺛﺮﻭﺗﻬﺎﯼ ﻣﻠﯽ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ كرد؟
» ﻧﻈﺎﻡ ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ ﺩﺍﺭﯼ ﻭ ﺩﻭﺍﻡ ﻓﻘﺮﻭﺑﯿﻜﺎﺭﯼ ﻭﺍﺳﺘﺒﺪﺍﺩﻃﺒﻘﺎﺗﯽ
» پيمان تداوم اشغال و گسترش بی ثباتی!
» امپــریـالیــسم، بـهـار عـربــی و بـحـــران 4
» چند خبر كوتاه سیاسی ـ اقتصادی
» امپــریـالیــسم، بـهـار عـربــی و بـحـــران
» کشورهای ”بریکس“ جویای یک نظم اقتصادی عادلانه
» مراح از حمایت استخبارات برخوردار بود
» اسراییل تمام روابط خود با شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد را قطع کرد
» نکا تــی پـیرامــون بحـران سـرمایه داری و فـراز فرصت های نـوین، برای استقرار”جها نــی بهتــر”
» جنــایت وحشتناك وخونین شبانه ی نظامی (یا هم نظامیان) آمریکایی در قــندهار
» مواردي از نقض سیستماتیک حقوق بشر درامريكا
» ﺩﺭﻭﻍ ﻫﺎﯼ ﺟﻨﮓ (*)
» برژینسکی و آبدیت جهل « نفرین شدگان زمین»
» مواردي از نقض سیستماتیک حقوق بشر درامريكا
» نگاهی برجنایات بعضی گروه های ماوئیستی
» تعمیق بحران، اعتراضات جهانی
» آرشیف سخن می گوید و چهره های رسواو منفور مدافعین سیاست جنایت كارانه ی آمریكادر جهان و كشور ما، رسواتر میگردد
» مبارزات ضد سرمایه داری، و عکس العمل کمپ بورژوازی جهانی
» جهــانـی شــدن و ســرمایه آفرینیی مــالـــی
» جهــانـی شــدن و ســرمایه آفرینیی مــالـــی (IX)
» قرارداد استراتیژیک یا ستهء معاملات فروش خانه !؟
» «جامعهء جهانی» یا کانون توطئه های جهانی ؟!
» ادامه‌ی اعتراض‌های جهانی علیه نظام مالی
» امــریکا سهــم شیــر را در مستـعـمـــرات “ناتــو” مــی خــواهــد
» جهانی شدن و سرمایه آفرینی مالی (VII)
» بـحــران لاینحــل سرمــایه داری وخـــیـزش ستمــدیده گان در آمــریكا
» در «وال استریت» نیویورک چه خبر است؟ + تصاویر
» جهانی شدن و سرمایه آفرینی مالی بخش 1
» تئوری نظام انباشت مالی شده: مضمون، اهمیت و پرسش ها (4)
» امپریالیسم در دوره ی رقابت دو سیستم (I) نتایج جنگ جهانی دوم
» امپریالیسم در دوره ی رقابت دو سیستم
» جهانی شدن و سرمایه آفرینی مالی
» (2) مضمون، اهمیت و پرسش ها تئوری نظام انباشت مالی شده:
» نتایج جنگ جهانی دوم (I) امپریالیسم در دوره ی رقابت دو سیستم
» نقش ناتو پس از جنگ سرد
» تئوری نظام انباشت مالی شده:
» (iii) بخش 1جهانی شدن و سرمایه آفرینی مالی
» نتایج جنگ جهانی دوم (I) امپریالیسم در دوره ی رقابت دو سیستم
» دولت تک قومی وقبایلی افغانا ن ، به فرایند همبسته گی ملی
» امپریالیسم در دوره ی رقابت دو سیستم
» جهانی شدن و سرمایه آفرینی مالی (2)
» عروج بحران نظام جهانیی سرمایه و افزایش بی اعتباریی گفتمان های رایج (2)
» سایه سنگین بحران, بحث بر سر تعیین سقف قروض دولتی در آمریکا، بحران جهانی و تحمیل وحشیانه ریاضت کشیاقتصادی
» امپریالیسم در دوره رقابت دو سیستم
» یا ما سرمایه داری را از سر راه بر می داریم یا سرمایه داری ما را
» شاخ آفریقا در كام مرض ، فقر ، مرگ و قحطی
» جهانی شدن تجارت سکس *”به توسعه فقر و انحطاط انسان در سرمایه داری وحشی بیندیشیم”
» نظام ننگین وغارتگر سرمایه داری،عامل اصلی فقرو بدبختی های جهانی است
» جهانی شدن تجارت سکس *”به توسعه فقر و انحطاط انسان در سرمایه داری وحشی بیندیشیم”
» قاتل «شاه قندهار» عامل «سی آی ای» بود
» جهانی شدن تجارت سکس *”به توسعه فقر و انحطاط انسان در سرمایه داری وحشی بیندیشیم” (2)
» جنگ و جهانی شدن فاشيسم قرن 21 اين گونه از قاره امريكا سر برآورد! (3)
» مردم انگلستان نشریه روپرت مرداک را تعطیل کردند
» جنگ و جهانی شدن فاشيسم قرن 21 اين گونه از قاره امريكا سر برآورد! (2)
» نگاهي به نظامي گري ايالات متحده در سراسر جهان پايگاه هاي نظامي بدون مرز آمريکا (3)
» جنگ و جهانی شدن فاشيسم قرن 21 اين گونه از قاره امريكا سر برآورد! (1)
» نگاهي به نظامي گري ايالات متحده در سراسر جهان(2)
» بن لادن سالها پیش به مرگ طبیعی مرده است
» فقر و نابرابری در اقتصاد جهانی (4)
» جنایات خونباراشغالگران را درافغانستان، پایانی نیست
» ملاحظاتی چند در حاشیۀ سقوط رئیس صندوق بین‌المللی پول
» پيمان استراتژيك آمريكا ـ افغانستان و پيامدها
» آن زمان میگفتند كه “اسلام در خطراست!”؛ این زمان با طرح ستیزه جویانه ی “برخور تمدن ها” میگویند كه اسلام یك خطراست!!!
» امپریالیسم آمریکا و ۱۸۹۸ (3)
» روزی که افسانه شکست‌ناپذیری آمریکا در هم شکست
» امپریالیسم آمریکا و ۱۸۹۸ (2)
» ناتو و کلونیالیسم
» امپریالیسم آمریکا و ۱۸۹۸ (1)
» جنگها استعماری، قمار بر سر سرنوشت نوع بشر
» تا زمانی که امپریالیسم وجود دارد، خطر جنگ نیز وجود خواهد داشت
» کاربرد ابزاری غرب از بنیادگرایی
» باردیگر فاجعه ، بار دیگرجنایت وخون!


عناوین دیگر:
بحران سرمایه ی جهانی و چشم انداز سوسیالیسم (08.29.2017)
سرمایه‌ داری و ستم بر زنان2 (08.29.2017)
قحطی بزرگ در اوکراین- راست و دروغ (08.29.2017)
خطاب به فولادگران به پاخاستۀ اهواز (08.29.2017)
پیرامون کمونیسم ستیزی « بنیاد روزالوکزامبورگ»! (08.22.2017)
ونزوئلا : هدف ستیز اقتصادی (08.22.2017)
سرمایه‌داری و ستم بر زنان 3 بررسی دوباره‌ی مارکس (08.22.2017)
بلک‌ واتر» ماشین آدم کشی و ترور آمریکا (08.22.2017)
دگرگونی مشی حکومت لیبوریست (کارگر) بریتانیا پیرامون مساله هند: (08.15.2017)
«آتش و خشم» امریکا بار دیگر صلح جهانی را تهدید میکند! (08.15.2017)