چهار شنیه, 05.23.2018, 10:45pm (GMT)
خانه
در باره ما
RSS
پیوند ها
نقشه سایت
تماس
واپسین نگاه ها! ; باز هم بدی و دروغی و ناشدی خراسان! ; ملل متحد وحقوق جهانشمول دراسارت زور! ; تقدیم به سپیده‌ صبحگاهان، طلایه‌داران روزهای روشن ; اتحاد عمل نیروهای کارمزدی از کجا مایه میگیرد؟
واژه کلیدی»       [جستجوی پیشرفته]
 
فهرست عناوين  
  اخبار
  پیام ها و گزارشها
  سیاسی
 » افغانستان
 » جهان
  ادبی
  تاریخی
  علمی
  زنان
  ویدیو
  نرم افزار
  مقالات از منابع دیگر
  ::| ثت نام در خبرنامه
اسم شما:
ایمیل شما:
 
 
 
سیاسی » جهان
 
دستاوردهای اجتماعی و اقتصادی کره شمالی
دوشنبه, 05.07.2018, 06:22pm (GMT)

دستاوردهای اجتماعی و اقتصادی کره شمالی

جمهوری دموکراتیک خلق کره با اقدامات وحشیانه توسط شورای امنیت سازمان ملل متحد روبروست

توسط کارلا استا، تحقیقات جهانی – ۱۱ ژوئن ۲۰۱۷

«وجدانم هیچ گزینه ای برای من باقی نگذاشت تا خیانت سکوت مرا شکست دهد ... من می دانم که امروز بزرگترین تأمین کننده خشونت در جهان، دولت من است». (ازمارتین لوتر کینگ، کشیش محترم و برنده جایزه صلح نوبل).

«سازمان ملل متحد که برای جلوگیری از عذاب جنگ بوجود آمد، تبدیل به ابزار جنگ شد.» (رمزی کلارک دادستان کل سابق آمریکا).

مقدمه واشنگتن، دی سی، ضبط نوار کاخ سفید، ۲۵ آوریل ۱۹۷۱ پرزیدنت نیکسون: « ما چند نفر را در لائوس کشتیم؟»

هنری کیسینجر، مشاور سابق امنیت ملی: « در مورد لائوس، ما حدود ده و پانزده هزار نفر را کشتیم » پرزیدنت نیکسون: « ببینید حمله به ویتنام شمالی است که ما در ذهن داریم. نیروگاه های انرژی، هر چه که باقی مانده است، نفت، اسکله ها ... و من فکر می کنم ما باید این سد ها را واژگون سازیم. این خود مردم را غرق می کند؟ »

کیسینجر: « حدود ۲۰۰ هزار نفر کشته شدند. » نیکسون: "من بیشتر ترجیح می دهم از بمب هسته ای استفاده شود. هنری، آیا شما آن بمب را آماده برای استفاده دارید؟ » کیسینجر: « من فکر می کنم، دست به چنین کاری زدند دیگر بیش از حد خواهد بود.» نیکسون: « بمب هسته ای، آیا این شما را ناراحت می کند؟ من فقط می خواهم شما به خاطر مسیح هم که شده بزرگ فکر کنید. » دوم ماه می ۱۹۷۲

نیکسون: « آمریکا شکست نخورده است. ما نباید در ویتنام شکست بخوریم ... نظریه عملیات جراحی شده با بمب کاملا درست است، اما من می خواهم آن منطقه را با بمباران به تکه های کوچک تبدیل کنم. اگر ما شمشیر بکشیم، با بمب این حرام زاده ها را هر جا که هستند از بین می بریم.اجازه دهید پرواز کند، اجازه دهید پرواز کند. بگذار انجام گیرد، بگذار انجام گیرد.»

جیمی کار تر، رئیس جمهور پیشین ایالات متحده: « بیش از هر ملت دیگری در جهان، ایالات متحده درگیر در برخورد ها و کشمکش های مسلحانه بوده و از جنگ به عنوان وسیله ای برای حل اختلاف استفاده کرده است ... من ۱۰ یا ۱۵ جنگ را ذکر کردم و به راحتی می توانم ۱۰ یا ۱۵ مورد دیگر را ذکر کنم. بقیه جهان تقریبا به اتفاق آرا ایالات متحده را به عنوان تجاوز گر درجه یک می نگرند. ما هیچ راه دیگری را در حل اختلافات به غیر از جنگ ندیدیم. » (۱۰ آوریل ۲۰۱۴)

پس از بازگشت من از جمهوری دمکراتیک خلق کره در تاریخ ۲۵ می ۲۰۱۷ ، من وحشت زده شدم از شیوه تفکر خودکامه و دیکتاتوری کاملاً عریان توسط ۱۵ عضو شورای امنیت سازمان ملل متحدی که از قطعنامه جدید ۲۳۵۶ ، فصل پنجم حمایت کرد و با افزایش بیشتر تحریم های خفه کننده علیه جمهوری دمکراتیک خلق کره، با مردمی قهرمان، مترقی و قابل تحسین که تنها از روی استیصال و ناچاری سعی می کنند از هر گونه تکرار کشتار وحشیانه ای که به ملت خود با تبانی جنایتکارانه شورای امنیت سازمان ملل متحد در طول تجاوز اول به کره بین سالهای ۱۹۵۳۱۹۵۰ اعمال شد دفاع کنند. حمایت همه جانبه از تحریم های جدید توسط ۱۵ عضو شورای امنیت، شرم آور است. همه پانزده عضو شورای امنیت، از جمله ایالات متحده، به طور قطع می دانند که جمهوری دمکراتیک خلق کره هرگز به هیچ کشوری حمله نخواهد کرد، مگر اینکه ابتدا مورد حمله قرار گیرد یا تحریک غیر قابل تحمل شود.

سازمان ملل بار دیگر نشان می دهد که این یک ضمیمه پنتاگون است. به نظر می رسید که در سال های اخیر، وتو حقوقی فصل پنجم قطعنامه روسیه و چین علیه سوریه، سازمان ملل متحد، به عنوان یک سازمان مستقل دارای حرمتی بود. در روز 2 ژوئن 2017 ، شورای امنیت سازمان ملل متحد نشان داد که کلیه اعضا زیر شست ایالات متحده قرار دارند، و مایل است یک حمله وحشیانه و جنایتکار را علیه یک کشور آسیایی کوچک که نمونه ای موفق از یک سیستم سوسیالیستی است و همچنان پایدار است، علی رغم تحریم های جنایی که تا به حال توسط یک جامعه نژاد پرست به این مردم شریف اعمال شده است، هنوز تلاش دارد تا اراده خود را در قاره اروسیا تحمیل کند. به گفته ژنرال مک آرتور، « اقیانوس آرام دریاچه انگلوساکسون است.»

زمانی که سیاستمدار بزرگی مثل لخدر برهمی زیر سئوال قرار می گیرد که چرا بارها و بارها کارکنان و ساختمان سازمان ملل مورد حمله قرار می گیرد، در پاسخ او گفت، سازمان ملل دیگر به عنوان یک سازمان بی طرف شناخته نمی شود، بلکه در حال حاضر به عنوان یک حزب جدال برانگیز تفهیم می شود. هیچ نمونه غیر قابل چشم پوش بیشتری از نوکر مابی ضعیف النفس سازمان ملل در مقابل دیکته کردن های ایالات متحده از حمایت شورای امنیت از تحریم های مجرمانه مجازات علیه کره شمالی، کشوری که باید آن را به عنوان بهشت برایکودکان توصیف کرد، که بهترین مراقبت های بهداشتی، آموزش و پرورش را رایگان (دستاوردی که تنها چند کشور سرمایه داری غربی تا اندازه ای به آن توجه کردند) فراهم ساختند، وجود ندارد.

جوزف گوبلز، وزیر تبلیغاتی آدولف هیتلر، اظهار قطعی کرد که، « یک دروغ هزار بار گفته شده به عنوان حقیقت پذیرفته می شود».

http://www.globalresearch.ca/wp-content/uploads/2017/04/the-way-the-West-portrays-DPRK.jpg

طریقی که غرب جمهوری دمکراتیک خلق کره (شمالی) را به تصویر می کشد.

(منبع: آندره ولتچک)

یکی از بزرگترین موفقیت ها ی خودکامه و دیکتاتور در دادن شست و شوی مغزی توسط رسانه های غربی که بیش از حد بسیاری از مردم را در غرب و داخل نظام سازمان ملل تحت کنترل درآورده، نادیده گرفتن واقعیت های زنده گی در کره شمالی ست، با این وجود، با خود سری و تکبر مرا به چالش طلبید زمانی که آنچه را که من طی بازدید واقعی و شخصی ام در جمهوری دمکراتیک خلق کره شمالی کشف کرده بودم. هیچ کدام و من تکرار می کنم، هیچ کدام از این حضرات تا به حال از کره شمالی دیدن نکرده اند، با اینحال، آنها با تاختن بیش از حد با جهل خود، با سماجت مثل ابله ها اصرار ورزیدند، در صورتیکه آنها علیرغم کمبود کامل دانش دقیق خود، می دانستند آنچه را که من دیدم حقیقت دارد.

قسمت اول

پس از باز گشت از سفر جامع و کامل از کره شمالی، این مشکل است، اگرچه غیر ممکن نیست که کلمات یا حتی عکس ها را توضیح دهم، دستاوردهای کاملا الهام بخش مردم و دولت کره شمالی که (متولیان) تحت حملات وحشیانه و غیر قابل توضیح آمریکا و کره جنوبی قرار دارند، که با همکاری شرم آور سازمان ملل متحد کل کشور آنها را معدوم کردند، اما آنها به طرز قهرمانانه ای کشور خود را دو باره ساختند.

http://www.globalresearch.ca/wp-content/uploads/2013/09/pyongyangdestructionkoreanwar21.jpg

امروز کره شمالی قهرمانانه در توسعه جامعه سوسیالیستی خود پایبند است. علی رغم تحریم های کیفری که توسط شورای امنیت سازمان ملل متحد نسبت به کره شمالی اعمال می شود، تلاش می شود تا با نوکر مابی ضعیف النفس در برابر « منافع » ایالات متحده تا این نمونه خوشذات از لحاظ اجتماعی و اقتصادی منصف و جامعه دمکراتیک را ویران کنند. جمهوری دمکراتیک خلق کره شمالی به عنوان نمونه ای از تلاش شجاعانه برای عدالت اجتماعی و اقتصادی ست، علی رغم تهدید وجودی برای بقای آنها ناشی از تهدیدات بی رحمانه و مرگبار از قدرت نظامی قریب الوقوع « عملیات » ارتش آمریکا و کره جنوبی در مرز این کشور (تمرینات تحت عنوان « بریدن سر دولت، ») و تهدید اقتصادی و اتمی از سوی ایالات متحده، و شورای امنیت خدمت گذار آن باقی می ماند.

http://www.globalresearch.ca/wp-content/uploads/2017/04/DPRK-free-public-housing-is-it-what-the-West-hates-about-DPRK-.jpg

مسکن رایگان همگانی در جمهوری دمکراتیک خلق کره(منبع: آندره ولتچک)

پیش از دیدار من از این کشور، از من دعوت شد که لیست فعالیتها و لیست افرادی را که می خواستم در پیونگ یانگ ملاقات کنم را ارائه بدهم. تقریبا تمام درخواستهای من در طول این دیدار مورد احترام قرار گرفت.

هنگامی که من از جت Korya در فرودگاه پیونگ یانگ پیاده شدم، هیچ تصوری از آنچه انتظار نمی رفت، فراتر از حملات رعد آسای تبلیغاتی و پیش بینی های شدید خطر، تعصباتی که عمدتا ذهن تقریباً تمام مردم در غرب و در سازمان ملل را به محض اشاره به کره شمالی فاسد کرده بود، من به طور غریزی می دانستم که بر اساس تجربه گذشته با چنین تبلیغاتی، حقیقت ناگزیر کاملا متفاوت از داستان های ترسناکی است که حتی از همقطاران تحصیل کرده در سطح بالای کالج خود نیز وارونه شنیده بودم.

اما چیزی که من شنیده بودم مرا آماده نکرده بود تا یک ملت شجاع و دوست داشتنی، که دارای خرد بزرگی که تلاش آنها برای ایجاد یک جامعه عادل با برابری اقتصادی و اجتماعی که فرا تر از امید و انتظارات من بود، و علی رغم تحریم های وحشیانه سبک گشتاپو اعمال شده بر این مردم بسیار قابل توجه توسط ایالات متحده و نو کران بوجود آورده خود، یعنی شورای امنیت سازمان ملل را کشف کرده باشم.

اکتشاف من با هواپیمای Air Korya با حمل و نقل من از پکن به پیونگ یانگ و گفتگوی من با مرد کره ای که در کنار من در هواپیما نشسته بود شروع شد. او لجوج، سرسخت و خجالتی که تبلیغات مرا وادار به قبول آن نکرده بود، اما او فردی دوستانه، شگفت انگیز، سالم، سر حال، شوخ و داستان سرای زبر دستی بود که کره شمالی را به عنوان یکی از آخرین کشورهای سوسیالیستی باقی مانده در جهان نامید. هم چنانکه ما با مهماندار دوست داشتنی که مقابل ما نشسته بود صحبت می کردیم، مرد کره ای که پهلوی من نشسته بود در گوشی به من گفت، این مهماندار زن، جاسوس است. من پاسخ دادم، " کدام طرف او جاسوسی می کند، سازمان "سیا" یا کره شمالی؟" او سپس اضافه کرد که مردی که پشت سرما نشسته است نیز جاسوس است، من به عقب نگاه کردم و گفتم که این مرد خواب است. آشنای جدید کره ای من گفت که مرد پشت سر ما تنها وانمود می کند که خواب می باشد. من بالاخره متوجه شدم که آشنای جدید من مرا دست انداخته است و چون می دانست من آمریکائی هستم، با اطلاعاتی که از من داشت، می دانست من در تمام طول این مدت از طریق رسانه ها تلقین شده بودم. ما در مورد دنیای هرج و مرج کنونی بحث کردیم و وقتی که پرواز کوتاه به پایان رسید و از مکالمه جالب با من تشکر کرد، من متوجه شدم که این کره شمالی ها ممکن است جالب تر و جذاب تر از ان باشند که من انتظار داشتم.

منتظر من در فرودگاه پیونگ یانگ، آقای جنگ سو اونگ، مترجم و راهنمای من بود که درخواست کرده بودم و حین درخواست ویزا از نیویورک لیست در خواست طولانی خود را به آنها ارائه داده بودم. کره شمالی ها نمی توانستند راهنمای بهتر و کاملتری از این برای سفر من در سرتاسر سرزمینشان انتخاب کنند؛ مردی که با بی نهایت صبر، حساسیت، و عقل خبره و ماهر برای خلق و خوی و حس کنجکاوی سیر نشدنی من بسیار مناسب بود که کل دیدار مرا به کشف یکپارچه توأم با خوشحالی در مورد یک ملتی تفوق جسته از هوش و ذکاوت و وقف شده به ارزش های انسانی ست، از این که تا به حال از آن ناامید شده بودم. کل کمپین خودکامه گی، دیکتاتوری مطلق و تهدید که علیه کره شمالی به راه انداخته شده است، مرا برای مخالفت دقیق با آن آماده کرده بود.

من به مهمان خانه دوست داشتنی Kobangsan رفتم، و بلافاصله پس از ورود من به آنجا توسط آقای ری یونگ پیل، معاون مدیر کل بخش شمال امریکا از وزارت امور خارجه با مهربانی خاص و احترام استقبال شدم. او راجع به مقاله من در مورد کشورش تشکر کرد ومرا در آن شب برای صرف شام دعوت کرد. پس از آن که من لباس رسمی تری به تن کردم، ما یک شام طولانی از غذاهای خوشمزه کره ای و یک بحث پویا و جامع از واقعیت های فوق العاده پیچیده دنیای امروز و وضعیت منحصر به فرد کره شمالی در قلب آن را داشتیم. من پرسشهای بسیار کاوشی و غیر دیپلماتیک، با اجتناب از گریز زنی و مقابله با مسائل بحث برانگیز داشتم. من در مورد گزارش ننگین کِربی سئوال مطرح کردم که هم اکنون من عمیق آنرا مطالعه کرده بودم و کشف کرده بودم که تبلیغات ساختگی بر مبنای گزارشهایی ست که از سوی خائنین فراری که در مقابل مخالفت های وحشتناک شان علیه کره شمالی پول هنگفتی دریافت می کردند و هرچه داستانهای آنها وحشتناک تر و غم انگیز تر می بود پول بیشتری دریافت می کردند.

سر دسته فراری، بر اساس شرحی که گزارش مایکل کِربی به طور عمده برآن اساس بود، شین دونگ هوک، متعاقباً اقرار می کند که او دروغ گفته و اظهاراتش را تحریف کرده که در واقع از سوی جامعه متخاصم انکار شده بود. من می دانستم که سوالات من ممکن است برای میزبان من خجالت آور باشد، هم چنین می دانستم کاوش من به منظور سندیت بخشیدن به تحقیقات من ضروری بود، من از آقای جنگ سو اونگ در مورد هویت این مخالفان فراری سوال کردم. او پاسخ داد که بعضی از متخلفان برای تجاوز به زنان و سایر جنایات زندانی شده بودند و این ها «زندانیان سیاسی» نیستند، در صورتیکه مایکل کِربی در گزارش خود به اشتباه گفته، لازم به ذکر است که مایکل کربی هرگز از کره شمالی دیدن نکرده و « کمیسیون تحقیق » او به طور کامل مبتنی بر شایعات است که متعاقباً روشن شد که تقلب است. دستیار دبیر کل سازمان ملل متحد برای حقوق بشر، ایوان سیمونویچ، اذعان کرد که گزارش مایکل کربی از سوی کمیسیون تحقیق (بر اساس بیانیه های فراری های مخالف که پول هنگفتیبه ازای بیانیه های دروغ که مطلوب « سوال » کننده بود، دریافت می کردند) استاندارد اثبات لازم را برای پذیرش به عنوان مدرک در دادگاه قانون را برآورد نمی کند.

آقای جنگ سو اونگ به من توصیه کرد که اگر چه چین اخیرا دو کِشتی کره شمالی را که حامل ذغال سنگ به منظور تحویل به چین بودند در اطاعت از تحریم های نا عادلانه سازمان ملل متحد را برگرداند، در واقع بسیاری از ملت ها و صنعتگران مشتاق اند که با کره شمالی تجارت کنند و سرمایه گذاری برای توسعه منابع غنی کره شمالی کنند. تحریم های جنایتکارانه سازمان ملل متحد با تحریم هایی که ایالات متحده در دهه های مختلف در کوبا انجام داده است، قابل مقایسه است و بسیاری از تجار هوشیار در ایالات متحده و سایر نقاط، به مثابه ضد تولیدی و احمقانه بشمار می روند.

آقای ری ( Ri ) تأکید کرد که دولت و اقتصاد کره شمالی به طور خاص مبتنی بر اصل اتکا به نیروی خود است و هر زمان که ممکن بوده، از وابستگی به هر کشور دیگری دوری جسته و استقلال خود را حفظ کرده و این امر توانایی های کره شمالی در حفظ و پیشرفت خود، برنامه های اجتماعی بشردوستانه، علی رغم مجازات ها و تحریم های جنایت بار سازمان ملل متحد که سعی دارد کشور ما را خفه کند، بیشتر کرده است. او با بیشترین احترام خاطرنشان کرد که زمانی که اخیرا سیل های شدید بخش شمالی کره شمالی را ویران کرد و موجب مرگ و کشتار بسیاری از مردم و تخریب خانه های مردم شد، رئیس جمهور کیم جونگ، بلافاصله کار را در ساختارهای کمتر ضروری در پیونگ یانگ متوقف کرد و کارگران را برای رفتن به منطقه سیلاب شمال و ساخت خانه های جدید برای قربانیان سیل بسیج کرد. کمک فوری او به قربانیان این سیل، مورد تحسین همه مردم در سراسر کشور قرار گرفت.

http://www.globalresearch.ca/wp-content/uploads/2017/04/one-of-many-Pyongyang-theatres-copy-2.jpg

یک نمونه از تئاترهای بسیار در پیونگ یانگ(منبع: آندره ولتچک)

شام، مقدمه من برای دولت کره شمالی چندین ساعت بطور جشن واره گی و روشنگرانه سپری شد و آقای ری ابدا خشکی و یا ضعف ایده ئولوژیک یا تعصب از خود نشان نداد یا مطلقا هیچ گونه کج خلقی یا محاربه نسبت به هر کشور دیگر، از جمله مردم آمریکا از خود نشان نداد. تمرکز او بر حفظ و حفاظت از برنامه های اقتصادی و اجتماعی است که زندگی شهروندان جمهوری دمکراتیک خلق کره شمالی را با مسئولیت تمام تأمین کند. من به او و آقای جانگ با اطمینان آشکار کردم که بهمن در میهمانی در نیویورک زمانی که یکی از خبرنگاران رسمی و معتبر آمریکائی در سازمان ملل به سفیر چین لیو گفت:

«اگر من بجای کیم جونگ اون شاهد حمله به لیبی، و شکنجه و قتل قذافی بودم، بعد از این که آنها برنامه هسته ای خود را رها کنند، من نیز تسلیحات هسته ای خود را متوقف خواهم ساخت!!!»

صبح روز 19 ماه می ما از بیمارستان کودکان Okryu دیدن کردیم که تنها می توان آنرا یک احترام معجزه آمیز به کودکان کره شمالی توصیف کرد، یک طراحی بسیار زیبا و با آسایش و نمونه ای از احترام به نیازهای کودکان است که ساختمان خود به تسکین ضربه روحی کودکان و والدین آنها کمک می کند، بیماری های کودکان و صدمات وارده به آنها، توسط پزشکان و پرستاران متخصص آموزش دیده، با مدرن ترین تجهیزات مورد معالجه قرار می گیرند. بیمارستانهای مشابه در سرتاسر کشور موجود می باشند و پزشکان در سایر مراکز از طریق اسکایپ با کارکنان پزشکی در بیمارستان پیونگ یانگ مشورت می کنند و جائی که موارد ی بسیار پیچیده وجود دارد و نمی توانند در بیمارستان منطقه ای حل و فصل گردند، و یا کودکان نیاز به جراحی پیچیده تر یا درمان اضطراری دارند برای درمان گسترده تر لازم است که توسط هلیکوپتر به بیمارستان اصلی پیونگ یانگ انتقال داده شوند. یک محل مخصوص برای فرود هلیکوپتر درست در خارج بیمارستان موجود است.

تمام درمان های پزشکی رایگان است و تمام کودکان در سراسر کره شمالی دسترسی به این امکانات پزشکی دارند. من هیچوقت، در هیچ جائی، بیمارستان کودکان قابل مقایسه با چنین کیفیت بالا که اینقدر اهمیت و توجه برای نیازهای فیزیکی و احساسی خاص فرزندان و والدین آنها قائل بشوند مشاهده نکردم. بخش فیزیوتراپی برای کودکان مبتلا به فلج یا با نقص شکل پا که موجب ناتوانی در راه رفتن می شود، مطلقا خارق العاده بود، آموزش تمرین های متعدد که باعث بازسازی عضلات پا و ساق پا، تبدیل آنها از کودکان زمین گیر و فلج به راه رفتن، دویدن و بازی کردن به طور نرمال می شود. و سعی و کوششی که برای این تمرینات توان بخشی و بهبود کودکان انجام می گیرد، هم الهام بخش و هم عمیقاً احساسات انسان را برمی انگیزد.

درست قبل از ورودم به این بیمارستان، جزئیاتی را دیدم که دنیایی از اطلاعات مربوط به زنان کره شمالی را نشان داد. به شگفتی من، یک زن با کودکش وارد بیمارستان می شود که کفش پاشنه بلند طلائی به پا داشت، او حقیقتاً شگفت انگیز، زیبا و ظریف بود که باعث تعجب یا سردرگمی در انتظارات من شد. این افسانه کلیشه ای که مردم کره شمالی یکنواخت، خسته کننده، کهنه با نمایش فقر لباس می پوشند مرا منفجر کرد و سبب شده شرایط تخریب شده دنیایی را متوجه شوم که به اشتباه این مردم را معرفی کردند. پس از آن متوجه شدم زنان دیگری با همان جذابیت و گیرایی سحرآمیز کفش پاشنه بلند داشتند که اغلب همراه با لباس های زیبا و چتر آفتابی رنگارنگ که آنها را از نور خورشید محافظت می کرد. من به آقای جانگ اشاره کردم که من بر این جزئیات تأکید می کنم، زیرا کفش زنانه، به ویژه کفش پاشنه بلند، اغلب بیان عزت نفس او است. و این زنان در سراسر پیونگ یانگ، ظاهرا از اعتماد به نفس بالا برخوردار هستند. و هم چنان که دیدار من پیش می رفت، من تشخیص دادم که جمهوری دمکراتیک خلق کره شمالی پیشرفت چشم گیری در زمینه حقوق جنسی و حقوق بشر کسب کرده است، که یکی از اهداف انکشافی سال 2030 سازمان ملل متحد می باشد.

صبح روز بعد، ما از بیمارستان مربوط به چشم و بیماریهای آن، Ryugyong دیدن کردیم، که مدرن ترین و درمان به روز، از کوری تدریجی (گلوکوما) تا پیدایش ماکو لار ( مقدار بالای آنتی اکسیدان ها و فلز روی به طور قابل توجهی خطر ابتلا به انحطاط رگها که مرتبط با سن پیشرفت می کند و از دست دادن بیماری مرتبط به کوری چشم را کاهش می دهد) را ارائه می دهد. من می توانم به سطح کاردانی و کارشناسی و امکانات آنها اطمینان دهم، زیرا من کانتاکت لنزهای خاص خودم را بررسی کردم و نتایج آزمایش آنها مشابه آنچه که در چشم پزشک متخصص چشم من در نیویورک بود، ملاحظه کردم. این بیمارستانها پر از مریض های با سنین متفاوت هستند و همه آنها تمام کمال رایگان معالجه می شوند. آقای جانگ به من اطلاع داد که تمام هزینه های پزشکان و خانواده های شان از طریق دولت پرداخت می شود تا پزشکان بتوانند بدون توجه به نیازهای خود و خانواده های شان در بیمارستان بدون حواس پرتی و منحصرا روی مریض های خود تمرکز کنند، و در نتیجه بیماران خود را با سطح مطلوبی از مراقبت ها رسیدگی کنند.

Ryugyong General Ophthalmic Hospital Opens

بیمارستان چشم پزشکی عمومی Ryugyong(منبع: KFAUSA.org)

بعد از ظهر آن روز ما از دبیرستان پیونگ یانگ شماره 1 بازدید کردیم، جایی که، به درخواست من، از کلاس های زیست شناسی، شیمی و فیزیک بازدید کردم. آنها مرا دعوت کردند تا از طریق میکروسکوپی که دانشجویان از این طریق ترکیبات گیاهان را بررسی می کردند، ومن رگه های به مراتب بزرگ شده برگه را دیدم. در کلاس شیمی با دانشجویان در مورد جوهر شیمیائی که آنها مطالعه می کردند صحبت کردم و زمانی که متوجه شدم خانم زیبائی تدریس می کند، من به مترجم گفتم که این دانشجویان ممکن است عاشق این معلم شوند و مثل پرزیدنت جدید فرانسه، امانوئل ماکرون ممکن است با این معلم ازدواج کند، که احتمالا ۲۵ سال بزرگتر از او است، هم چنان که می دانیم پرزیدنت ماکرون این کار را انجام داده. اظهار نظر من به معلم شیمی نقل شد، خندید و مرجع مرا درک کرد و مترجم من با لذتی صادقانه از مشاهده من خشنود شد، هر چند نظر من بود! دانشجویان فیزیک توضیح دادند که جسم مورد نظر من روی میز یک ژیروسکوب بود و ما در مورد برنامه ها و بلند پروازی های آنها به عنوان فیزیک دانهای آینده جمهوری دمکراتیک خلق کره شمالی صحبت کردیم.

این کلاس های علمی شامل دختران و پسران بود. من توضیح دادم که من یک ویزیتور از ایالات متحده هستم و منتظر دوستی های آینده کشورهای مان هستم. تمام دانشجویان با آرزوئی که من داشتم توافق داشتند، آنها طبیعی بودند، لذت بخش و با صفا (به من گفته شده بود) بعضی اوقات بچه های شیطانی هستند. خارج از مدرسه زمین بسکتبال و تنیس بود. مدارس در سراسر کشور رایگان هستند و آموزش و پرورش در سراسر جمهوری دمکراتیک خلق کره شمالی اجباری ست.

پس از آن، من درباره این دیدار با آقای جانگ صحبت کردم که به من توصیه کرد که این سطح از دانش آموزان جدی و سخت کوش می باشند، زیرا آنها برای امتحانات وروديه به کالج و دانشگاه ها آماده می شوند. من به آقای جانگ اشاره کردم که سطح تحصیلی والدین به عملکرد دانش آموزان در آزمون ها کمک می کند و من اشاره کردم که کودکان کارگران و کارگران کشاورزی از غنی سازی فکری که بچه های کارگر حرفه ای و فکری دریافت می کنند محروم خواهند شد ، و این تفاوت ها ممکن است روی عملکرد این بچه ها در امتحانات آنها تأثیر بگذارد. آقای جانگ پاسخ داد که در واقع تمام کارخانه ها، مدارس و سایر امکانات آموزشی را در محل واقعی کارشان دارا می باشند، به طوری که کارگران کارخانه برای دسترسی به تمام امکانات آموزشی در طول ساعات کار و پس از آن، برای اصلاح هر گونه ناکامی در آماده سازی آموزشی خود، که در نتیجه آنها را قادر می سازد تا اطلاعات کودکان شان را همانند آنچه که توسط همکاران حرفه ای یا روشنفکران ارائه می شود، به فرزندان شان داده شود. کارگران کشاورزی همچنین دسترسی به امکانات آموزشی برای آموزش مکمل خود را دارا می باشند.

صبح شنبه ۳۰ می، از برج یاد بود حزب کارگر کره بازدید کردیم، که مبارزات مردم کره را تحت رهبری کیم ایل سونگ برای استقلال از امپریالیستهای ژاپن مجسم می کرد. من توسط نماد حزب کار کره مجذوب شدم، که آقای جانگ به من با شرح زیر توضیح داد: نظر به این که سمبل های دیگر احزاب کمونیستی، داس و چکش را نشان می دهد که نماد گرایی از کارگران صنعتی و کارگر کشاورزی است، در مرکز نماد جمهوری خلق کره شمالی یک قلم است که بیانگر اعتبار کارگر فکری در جامعه کره شمالی است. این یک وحی بود و ممکن است موفقیت بزرگی از جمهوری دمکراتیک خلق کره شمالی را در ایجاد یک جامعه پیشرفته سوسیالیستی توضیح دهد که غالب شدن بر تلاش های تازه برای نابود کردن کل کشور، و سرعت بخشیدن به پیشرفت های علمی، پیشرفت های پزشکی، تکنولوژی سبز، انرژی پاک، ماهواره های فضایی، و در حال حاضر توسعه سلاح های هسته ای ضروری است که برای محافظت از کشور در مقابل یک حمله دیگر توسط متجاوزان آمریکائی و متحدان آن یا ژاپن یا حمله های تهاجمی امپریالیستی توسط هر کشوری دیگر ضروری است.

بر خلاف سایر تلاش های ناخوشایند که روشنفکران را به کار یدی هدایت می کنند، تصمیم کیم ایل سونگ برای دادن اعتبار به روشنفکران توسعه کره شمالی را تحریک می کند، و امروز همچنان یک الگو برای توسعه اقتصادی و اجتماعی سوسیالیستی است و موفقیت آن هم چنان تهدید آمیز نسبت به اقتصادهای سرمایه داری کهنه و روبه زوال آمریکا و اروپای غربی بدتر از آن هستند كه این کشورهای سرمایه داری از لحاظ پاتولوژیک هر سیستمی را که خود نمی توانند به آن دست یابند را می خواهند نابود کنند.

تحریم های سازمان ملل متحد عمدا منزوی کردن جمهوری دمکراتیک خلق کره شمالی و مجبور کردن آن به زنده گی در فقر اقتصادی/ سیاسی و شکنجه اقتصادی و سیاسی آن به خاطر مسیری که این کشور به منظور توسعه اقتصادی و سیاسی و شیوه زنده گی انتخاب کرده است. این درست شبیه نازی هائی ست که یهودیان را با زور مجبور به تن دادن به زندگی در محله های فقیر نشین ورشو کردند. تحریم های سازمان ملل متحد صنایع جمهوری دمکراتیک خلق کره شمالی را خنثی می کند، درست همان طور که گشتاپو یهودیان را مجبور کرد تا کسب و کارشان را در آن محله های فقیر نشین ببندند. و این قبل از نابودی مردم در اروپا صورت گرفت، هم چنان که تحریم های سازمان ملل متحد علیه جمهوری دمکراتیک خلق کره شمالی ممکن است دقیقاً ماقبل تلاش برای نابودی این مردم آسیایی باشد.

کشورهای سرمایه داری غربی با بحران های اقتصادی مواجه هستند، با « اقدامات ریاضت کشی » غیر عادلانه، آلمان، ایتالیا، فرانسه و انگلستان را بی ثبات کرده، حمایت های اجتماعی را تضعیف کرده، تحریک شورش و حملات تروریستی را نیز افزایش داده. سپر بلا کردن (کسی که گناه دیگران را به گردن او می اندازند) جمهوری دمکراتیک خلق کره شمالی، یک انحراف یا گیج کردن افکار عمومی ست، و کره شمالی مانع کنترل هژمونیک سرمایه داری غرب در اوراسیا باقی می ماند. از لحاظ جغرافیایی، کره شمالی که در مرز روسیه و چین قرار دارد، دروازه ایست به قاره آسیا. ژنرال داگلاس مک آرتور، از اهمیت نظامی و استراتژیک در وضعیت کره، آگاه بود که جار و جنجال به راه می انداخت،«با اشغال تمام کره جنوبی و شمالی، ما می توانیم تنها خط تامین کننده ای را که بین سیبری و جنوب برقرار می شود را قطع کنیم ...، تمام ناحیه بین ولادیوستوک و سنگاپور را کنترل می کنیم ... پس از آن هیچ چیز نمی تواند فراتر از قدرت ما باشد».

http://exploredprk.com/wp-content/uploads/2016/08/sc04.jpg

دیدگاه هوایی از مجتمع علمی- فناوری(منبع: کاوش KDRK)

بعد از ظهر روز 20 می 2017 ، ما از سالن Sci-Tec بازدید کردیم، یک نمایش خیره کننده از دستاوردهای علمی جمهوری دمکراتیک خلق کره شمالی، از ماهواره های فضایی گرفته تا تکنولوژی انرژی پاک، و خانم نفیسی به عنوان راهنمای من، کیم وان سیم، فیزیک دان نظری، منشاء ظرافت، شخصیتی و خردمند، و زمانی که او علاقه خود را نسبت به معادله Schrodinger ، و نظریه کووانتومی ذکر کرد، پاسخ دادم که من نیز از ریاضیات پیشرفته، که سالها پیش به عنوان دانشجوی کارشناس در کالج Bennington، و بعد در کلمبیا تحصیل کرده بودم، مجذوب شدم، و من علاقه خاصی به اصل عدم قطعیت هایزنبرگ داشتم.

در آن لحظه، او تفکر من را فهمید، و یک پیوند میان فیزیک دان زن کره ای و یک روزنامه نگار آمریکایی که توسط Schrodinger و Heisenberg با هم متحد بودند، زبان فراتر از مرزهای ملی و جنون جنگ را به اشتراک گذاردند. مانند بسیاری دیگر از زنان کره شمالی، متوجه شدم چهره اش پاکیزه شفاف است و من نمی دانستم که آیا این نتیجه یک کِرم مخصوص صورت است که در غرب وجود ندارد، یا به سادگی او آدم سالمی ست.

من به خانم کیم اعتراف کردم، بدون این که به هیچ کس دیگری اعتراف کرده باشم، چرا من علم را رها کرده بودم- من در چند دهه اخیر حتی یک انتگرال یا مشتق از یک تابع نگرفتم. با این وجود، چون او می دانست که من آشنائی کامل با این موضوعات دارم، به من قول داد تا یک معمای ریاضی ارائه دهد. اگرچه من اعتراف کردم که من سه دهه است که معادله ریاضی را نگاه نکردم، من نمی توانستم وسوسه چالش او را مقاومت کنم.

بعد از نشان دادن اتاق های ویژه ای که تجهیزات علمی و امکانات برای افراد معلول، از جمله کورها، و اتاق های محصورکننده و نمایش داده شده برای معرفی دانش برای کودکان و غیره، نمایشگاه های علمی دیگر از دستاوردهای در رشته ها مهندسی استفاده از بافت های مصنوعی عضو بدن، فن آوری های دریایی و فضایی و علمی آنها و اصول علمی و تکنولوژیکی، روند کشاورزی، هیدرولیک، هیدروترمولوژی، فلز، حمل و نقل ریلی، معماری، الکترونیک، به ذکر تنها چند نمونه از این نمایش ها، او به من معمای ریاضی را که قول داده بود ارائه داد.

وقتی که روش صحیح حل معما را بطور متوالی تعیین کردم، او به من توصیه کرد که برای حل این معما ۱۲۷ مرحله لازم است، و هم چنانکه وقت لازم برای حل معما تقربیا تمام شده بود و نتوانسته بودم حل معما را به پایان برسانم، که در این صورت او به من خبر داد که معما را من هم اکنون حل کردم. با این حال، قبل از اینکه ما از هم جدا شویم، او اصرار داشت به من نحوه «سلام » کردن به زبان کره ای را بیاموزد که در واقع دنیای جدید دیگری را بروی من گشود یعنی هنگامی که هر بار به یک کودک کره ای به زبان خودش درود می گفتم، آنها بسیار مودبانه، عمیقا و صریحاً به من پاسخ می دادند و من هم به نوبه خود به آنها سلام یا تعظیم می کردم.

من به صورت آزادانه و به طور تصادفی با افرادی که در همه جا ملاقات کرده بودم سخن گفتم و سربازان کره شمالی را به زبان خودشان سلام و احوال پرسی کردم و اظهار داشتم که من یک شهروند آمریکایی هستم و دو کشور ما باید دوست باشند. آنها بدون کوچکترین تردیدی با من توافق داشتند، چون همه موانع مثل ملت، نژاد، زبان، و تصورات کلیشه ای به راحتی حل شدند و رابطه انسانی با موانع مصنوعی وبیگانگی جایگزین شدند. در این روزهای تحول آمیز، من تمام برنامه نویسی ها، و تلقین آموزشهای غلط روزانه گذشته را که به من نوعی اعمال می شد را هم چنانکه من در فرهنگ غنی و فکری و بشر دوستانه کره شمالی جذب می شدم، کاملا فراموش کردم.

روز ما در خیابان میرای دانشمند، جائی که آقای جانگ مجتمع مساکن را به من نشان داد. در این مجتمع دانشمندان و خانواده های شان بدون هیچ گونه هزینه ای زندگی می کنند، چرا که تمام امکانات، از جمله پزشکی که ضروریست برای خانواده های شان بدون هزینه تآمین می شود، بطوری که دانشمندان از قید نگرانی در مورد حمایت از خانواده های شان آزاد باشند تا بتوانند ذهن خود را به آسودگی خاطر صرف مجاهدت های علمی بکنند. این یک مدرک دیگری برای پیشرفت علمی سریع کره شمالی بود.

هم چنانکه ما برای صرف شام به میهمان خانه Kobangsan می رفتیم، من شاهد یک منظره بسیار زیبا و دلنشین بودم: ما از یک منطقه روستائی از کارگران کشاورزی گذر کردیم. در این مزرعه یک پتوی صورتی زرق و برق دار پهن بود و روی این پتو دختر بچه کوچکی حدود شش تا هفت ساله بود که برای سرگرمی خود و هر تماشاچی می رقصید. در کجا این حرکات زیبای رقص را فرا گرفته بود من نمی دانستم، اما درجه دقت و شوق در اجرای رقص برای خودش متقاعد کننده بود. او به احتمال قوی فرزند یکی از کارگران کشاورزی بود و منتظر پایان روز کاری بود که خانواده برای صرف شام به منزل باز می گشتند و این دختر بچه در حال تمرین حرکات رقص خود بود هم چنان که در انتظار والدین اش بود. لذت و مهارت و چیره دستی او واضح بود. من متاسفم که از آقای جانگ درخواست نکردم بلافاصله ماشین را متوقف کند تا ویدیوی این کودک زیبا را در لباس روشن رنگش همانطور که او در آن مزرعه، در آن بعد از ظهر طلائی زینت می بخشید به تصویر بکشم.

قسمت دوم

تباهی روحی و فکری بوسیله « حقوق بشر » به عنوان یک سلاح تخریب جمعی

فساد اخلاقی از مفهوم « حقوق بشر » برای استفاده به عنوان یک سلاح تخریب جمعی در سازمان ملل متحد تکمیل شده است. همان طور که مایکل باست (Michael Bassett) در مقاله خود اشاره می کندـ « جنگ های مدرن کره: عرضه یا تجهیز با سلاح بوسیله حقوق بشر»:

به گفته اندرو برت (Andrew Burt«برای دهه ها دولت ایالات متحده هیستری جمعی را شکل داده و آنرا تحت کنترل در آورده، که به اهداف سیاسی آمریکا در خارج از کشور دست یابد. کمیسیون تحقیقات حقوق بشر سازمان ملل متحد در مورد کره شمالی به راحتی چهار ماه بعد از مرگ کیم جونگ ایل تأسیس شد».

استیو هارینک (Steve Haarink)، یک کاندید دکترا اشاره می کند، « از سال 2006 به بعد هر کمیسیون تحقیق اقدامات نظامی علیه کره شمالی در صدر تصمیم گیریها قرار داشته و این وضعیت شرایط انسانی را بدتر کرده است. » ....« بنیاد ملی برای دموکراسی به شدت بدرد آن سازمان های غیر دولتی که این هیستری را دامن می زنند، سرمایه گذاری می کند. ...« دولت ها عمدا هیستری حقوق بشر را تولید و آن را تحت کنترل قرار می دهند. ».... "... در حالی که National Endowment Dataset(مجموعه داده های بنیاد ملی ) به سمت سازمان های حمایت مالی از جمله سازمان حقوق بشر کره شمالی (NGO)، وزارت دفاع می رود که یک صنعت عظیم حقوق بشر را تامین می کند ... " « متعاقب رسانه های بین المللی بزرگ و کوچک، به ویژه از جانب ایالات متحده، آدم به حدت احساس می کند که کمپین های تبلیغاتی حقوق بشر مانند بمب ها عمل می کنند، آنها هر چیزی را مورد هدف قرار می دهند، آنها هر چیزی را منفجر می کنند، و آنها به دنبال نابود کردن همه چیزهایی هستند که در معرض دید هستند. اینها در این مورد صریح هستند، اما مانند بمب ها انفجارشان می تواند کاملاً معکوس باشد – مبهم، غیر قابل پیش بینی و خالی از تبعیض در در مصدوم کردن. اگرچه، کمپین تبلیغاتی آنها در اینجا تاثیر بر روی افکار عمومی می گذارد، اما تخریب و نابودی آنها همیشه خارج از مرز است – سرزمین خارجی، حیات یا جان خارجی و هزینه ضروری برای پیروز شدن در خارج ار مرز. کمپین های آگاهی رسانی در مورد سازمان های غیر دولتی حقوق بشر کره شمالی به پیمان کاران جنگ اطلاعاتی تحت حمایت دولت ایالات متحده مبدل شده اند... » « اولا، مشخص شده است که یک فراری عراقی دروغگو بر روند تصمیم گیری تاثیر گذاشت که باعث شد ایالات متحده به « عملیات آزادی عراق » دست زند – جنگی که خاور میانه را بی ثبات ساخت و آنرا ویران کرد. دوم، فراری کره شمالی شناخته شده است که برای مبارزه با افکار عمومی در مورد منافع خود، کمپین های اطلاعات غلط و مخفی سازماندهی می کنند ... » « سقوط یک کشور کار ساده ای نیست. استراتژی، یا آنطور که به نظر می رسد، متشکل از چندین کمپین در حال انجام به طور همزمان باید باشد. این برای نویسنده مجهول است که – اگر هر انسانی - "عملیات کره شمالی" را به طور کلی سازماندهی کند، اما واضح است که تلاشهای هم آهنگ شده ای برای سقوط رژیم با استفاده از زور یا خشونت دنبال می شود.

آلن وینشتاین، که در پیش نویس قوانین ایجاد National Endowment for Democracy کمک کرد، کاملا بی پرده بود زمانی که در سال ۱۹۹۱ گفت:

«بسیاری از آنچه که امروز انجام می دهیم، 25 سال پیش توسط سازمان " سیا " به طور مخفیانه انجام می شد.»

در سال 1993، موری کمپتون (Murray Kempton)، روزنامه نگار برجسته و برنده جایزه پولیتزر، یک نامه خصوصی برای من نوشت و در آن نامه توصیف کرد که بنیاد ملی برای دمکراسی (National Endowment for Democracy)، یک " آفت تباه کار و بی زار کننده " است و این بیانات بطور کامل پرونده های بنیاد ملی برای دمکراسی، " فراری مشهور"، مرکزی برای دادن اطلاعات غلط نظامی را توصیف می کند. هم چنانکه تحریف های شن دونگ هیوک (Shen Dong-hyak)  او را سیاه رو کرده است، یک ستاره راک جدید، ولی فراری، باون می پارک (Yeon MI Park)، کسی که بیش از ۱۲ هزار دلار برای هر سخن رانی به منظور تهمت به جمهوری دمکراتیک خلق کره شمالی و دادن اطلاعات سرتاسر غلط برای گمراه کردن افکار عمومی، یعنی پول هنگفت برای چنین خدمتی می گیرد. در حقیقت، تدبیر اطلاعات غلط به منظور گمراه کردن افکار عمومی علیه جمهوری دمکراتیک خلق کره شمالی، یک صنعت بسیار سودآوری، حرفه پر منفعت که کاملا قابل مقایسه با قبل شده است.

یک بعد از ظهر هم چنان که ما به جلسه رفتیم، آقای جانگ به روشنی هدف و روشهای تحریم را تحلیل کرد. برای نقل بیان از چیزی که او گفت: این تحریم ها باعث افسردگی و کاهش کیفیت زندگی یک ملت می شود، ملتی که در ناامیدی سرانجام دولت را مقصر می شمارند و به آن حمله ور می شوند و سبب تغییر رژیم می شود و واضح است که این عمل بدون مداخله نظامی صورت خواهد گرفت.

در جلسه شورای امنیت در سطح وزیران در تاریخ ۲۸ آوریل ۲۰۱۷ ، معاون وزیر روسیه، گاتیلوف اظهار داشت:

« تحریم ها نباید از لحاظ اقتصادی به منظور خفه کردن جمهوری دموکراتیک خلق کره و یا بدتر شدن وضعیت بشردوستانه استفاده شود. این به خصوص به محدودیت های یک جانبه غیرقانونی مربوط می شود که برای مناطق غیر نظامی که با برنامه های موشکی هسته ای کشور مرتبط نیستند، اعمال می شود. چنین تحریم هایی باعث وخامت شدید در شرایط زندگی مردم کره شمالی شده است که، در ضمن، در تازه ترین گزارش دفتر هماهنگی امور بشر دوستانه به عنوان یک علت برای زنگ خطر شناخته شده است. آنها در این مورد بطور توجیه کننده ای محتاط هستند. ما باید اذعان کنیم که معافیت های بشردوستانه که توسط شورای امنیت سازمان ملل متحد ارائه می شود اساسا کارائی ندارند. به دلیل ممنوعیت روابط خبرنگاران با جمهوری دموکراتیک خلق کره، این غیر ممکن است که کالاها و مواد غذایی مورد نیاز برای اقتصاد کشور را از خارج از کشور خریداری کرد. به دلیل طریقی که سیستم مالی و بانکی کار می کند، تامین مالی سازمان های بشر دوستانه سازمان ملل متحد که هنوز در کشور کار می کنند، بسیار دشوار است. از آنجایی که پیونگ یانگ نمی تواند ذخایر ارزی خود را به دلیل محدودیت های موجود دوباره پر کند، می تواند خود را در شرایطی قرار دهد که غیر ممکن باشد که به صندوق های مالی سازمان ملل متحد وجه واریز کند که در اختیار آن سازمان قرار گیرد، همان طور که کمیته مربوطه مجاز کرده است. مورد جداگانه و دیگر وضعیت در مورد ماموریت های دیپلماتیک خارجی در پیونگ یانگ است. ما نباید اجازه دهیم وضعیتی که در آن مأموریت های دیپلماتیک به دلیل محدودیت های اعمال شده در کشور همچنان مشکلی در انجام کار خود داشته باشند. ما بارها و بارها این موضوع را در جلسات کمیته شورای امنیت که به موجب قطعنامه ۱۷۱۸ (۲۰۰۶) ایجاد شده است، مطرح کردیم، اما در نتیجه موضع چوب لای چرخ گذار که توسط اعضای فردی آن اتخاذ شده، وضعیت هرگز تغییر نکرده است. »

در میان نمونه های بی رحمانه ریاکاری و استانداردهای دوگانه مندرج در قطعنامه ۲۳۵۶ ، که تحت فصل هفتم تصویب شده است، عبارت از این است:

«ابراز نگرانی شدیدی است که ممنوعیت فروش اسلحه از جانب جمهوری دمکراتیک خلق کره شمالی درآمدی را حاصل کرده که به دنبال دستیابی به سلاح های هسته ای و موشک های بالستیک است، در حالی که شهروندان جمهوری دموکراتیک خلق کره خواستار رفع نیازهای خود هستند ».

عبارت بالا یک تعبیر هجو آمیز مضحک از نگرانی ست، و نقشه سرمایه گذاریهای بی رحمانه و غیر انسانی ایالات متحده در تسلیحات هسته ای خود، در حالی که نیازهای مردم آمریکا نادیده گرفته می شود، و در حالی که مالیات های مردم آمریکا به سرقت می رود تا "استاندارد بالاتر" تسلیحات هسته ای را برای جنگ آماده سازند. تا آوریل 2016 دولت ایالات متحده یک تریلیون دلار برای توسعه و مدرن سازی سلاح های هسته ای، یک برنامه "بازسازی" هسته ای، شامل پنج دسته از سلاح های هسته ای پیشرفته و و سائل نقلیه برای تحویل، ساخت سلاح های هسته ای کوچکتر، که بی نظیر و دقیق هستند، سرمایه گذاری کرد. در شهر لاس الاموس، نیومکزیکو، مقامات ارشد ارتش در آلبوکرک جمع شدند تا طرح یک تریلیون دلار تسلیحات هسته ای را ترقی دهند. این نشست توسط « ائتلاف منع کننده استراتژیک » (“Strategic Deterrent Coalition”) و نورتراپ گرومن (Northrup Grumman)، بوئینگ، اوربیتال آتک (Orbital ATK) ، BAE Systems، و غیره؛ و هزینه های آن مستقیماً توسط نیروی هوائی تأمین می شود. سخن رانانی که در جلسه مربوطه حضور داشتند: دریا سالار سیسیل هنی، فرمانده سرکردگی استراتژیک ایالات متحده آمریکا، جنرال جک واینساین، معاون فرمانده نیروی هوائی ایالات متحده برای یک پارچه گی هسته ای، جنرال رابین رند، فرمانده، سرکردگی جهانی نیروی هوایی، و دیگران از جمله شهردار البوکرک، ریچارد بری.

همانطورکه توسط گروه مخالف به وضوح اعلام شد،

« گروه سیاسی محکم با منافع مشترک، نظامی و جناح سیاسی ضد محیط زیستی که توسط شرکت های سلاح های هسته ای در نیومکزیکو شکل گرفته است، با موفقیت قابل توجهی در تضعیف و تخریب نیروی کار، ضدیت با حفاظت از محیط زیست، و سیاستهای اجتماعی مترقی در دولت ما برای سالیان دراز فعالیت کرده است. تأثیر منفی آنها به شدت به نتایج اقتصادی – اجتماعی که سبب فقیر شدن ما شده است را می بینیم. وفا داری ترسناک و وحشتناک ما به مأموریت سلاح های هسته ای، به دو آزمایشگاه بزرگ و آزمایشگاه کرتلند در میان پایگاه های دیگر، یک اعتیاد سیاسی و بیماری است.»

در حالی که ایالات متحده هزار میلیارد دلار مالیات شهروندان آمریکائی را به منظور« احیای سلاح های هسته ای » سرمایه گذاری می کند، فدراسیون نجات کودکان واقع در فرفیلد کاناتیکات گزارش می دهد که:

« ایالات متحده مدام دارای یکی از بالاترین میزان مرگ و میر نوزادان در زمره کشورهای صنعتی با درآمد بالا است ...در سال ۲۰۱۵ در حدود ۲۳۴۵۵ از نوزادان در ایالات متحده قبل از اولین تولد جان شان را از دست دادند – بیش از مجموع مرگ و میر نوزادان در 40 کشور اروپایی در طول همان سال بوده است. ۹ شهرستان کوچک فقیر نشین در تگزاس گزارش دادند که میزان مرگ و میر ناشی از تلفات در سال ۲۰۱۳ ، ۲۲ نفر در هر ۱۰۰۰ تولد بوده. »

« یکی از هر پنج کودک در خانواده ای زندگی می کند که دسترسی منظم به غذا ندارد. »، « میلیون ها خانواده در سراسر آمریکا تلاش می کنند تا به غذای سالم دسترسی یابند. یکی از هر 5 کودک در خانواده ای زندگی می کند که در طول سال به طور منظم دسترسی به غذا ندارد. ۱ در هر 3 خانوار که درآمد زیر خط فقر دارند، با ناامنی غذایی در سال 2015 روبه رو بودند. علاوه بر این، طبق آخرین آمار دولت، بیش از نیم میلیون کودک در خانواده هایی زندگی می کنند که « با امنیت غذائی بسیار پائین » روبرو هستند. کودکان در این خانواده ها با خطر ابتلا به سوء تغذیه بسیار زیاد، چاقی و گرسنگی که می تواند مانع رشد جسمی و روحی آنها شود و شانس خود را برای رشد قوی و سالم کاهش دهند....بطور کلی، ۱۳.۱ میلیون کودک در خانواده هایی زندگی می کنند که در سال 2015 از دسترسی به غذای کافی برخوردار نبودند. بیشترین نگرانی این است که براساس رقم تخمینی، ۵۴۱ هزار از کودکان در خانواده هایی زندگی می کنند که " امنیت غذایی بسیار پائین" را تجربه می کنند. برای این کودکان، وضعیت « چنان شدید بود که مراقبین گزارش دادند که کودکان گرسنه بودند، یک وعده غذا را جا می انداختند، یا این که برای تمام روز غذا نمی خوردند، زیرا پول کافی برای غذا موجود نبود. »

« فقدان آموزش و پرورش کودکان را در تله فقر گرفتار می کند. هر سال تخمین زده می شود که ۷۵۰ هزار دانش آموز مدرسه را ترک می کنند و به جرگه ۵.۵ میلیون از جوانان بین ۱۶ تا ۲۴ ساله ای که یا در مدرسه نیستند یا بی کارند می پیوندند. برای میلیون ها نفر از جوانانی که مدرسه را ترک کردند، اکنون با یک زندگی پر از مبارزه بی پایان روبرو هستند، یا فرصت های بسیار کمی برای یافتن کاری که دستمزد قابل امرار معاش، مثل خرید مسکن یا حمایت از خانواده مواجهند. »

« سوء استفاده های مختلف از کودک و اعتیاد وابستگی به مواد مخدر نیز باعث از هم گسیختگی زندگی صدها هزار کودک در ایالات متحده در سال می شود. در سال ۲۰۱۵ ، ۶۸۳ هزار قربانیان سوء استفاده از کودکان گزارش شده است. سه نفر از هر چهار نفر قربانی بی توجهی بودند. ۱۷ درصد از کودکان از نظر جسمی مورد آزار قرار گرفته و ۸ درصد از آنها مورد سوء استفاده جنسی واقع شده اند ... . مرگ و میر به خاطر مصرف بالای مواد مخدر در میان نو جوانان و بزرگسالان به سرعت بالا رفته. »

دوم ژوئن ۲۰۱۷ : روزنامه USA Today گزارش می دهد « با افزایش ناگهانی بی خانمانی در لوس آنجلس سبب شد، سرپرست بخشداری County)) اعلام وضعیت اضطراری کند. »

بیش از ۵۷ هزار نفر در بخشداری (County) لوس انجلس بی خانمان هستند. در شهر نیویورک، ۶۰ هزار نفر بی خانمان هستند، همانطور که در Gothamist گزارش شده است. در هر شبانه روز ۶۰۰ هزار نفر در ایالات متحده بی خانمان هستند. این وضعیت بی خانمانی اغلب این افراد را از حق رای دادن محروم می کند، زیرا کارت شناسایی با عکس و با آدرس منزل در برخی از ایالت ها لازم است، بنابراین فقیرترین افراد بی خانمان در ایالات متحده نیز محروم می شوند.

لوس انجلس تایمز در روز ۳۱ می ۲۰۱۷ ، مقاله ای از کارلا هال درج شده که بیان می کند:

«بی خانمانی در همه جا موجود است، و اگر فکر می کنید این تیرگی از بدبختی، دارد از بین می رود، خیالی ست واهی، دوباره فکر کنید. در واقع، ارقام جدید ترسناک هستند. تعدادافراد بی خانمان در لوس انجلس به طرز تکان دهنده ای ٪۲۰ افزایش یافته است».

دولت آمریکا برای مردم آمریکا چه کاری انجام می دهد؟ این دولت مبالغ هنگفتی را برای سلاح های هسته ای سرمایه گذاری می کند، اما تقریبا هیچ کمکی به تخفیف فقر نمی کند.

هنگامی که من در کره شمالی بودم، بسیاری از مردم به من می گفتند که کیم جونگ، رئیس جمهور آنها کودکان را دوست دارد (البته نویسنده این مقاله بر اساس برداشت خود مطرح می کند که چون " کیم جونک کودکان را دوست دارد" به کودکان رسیدگی می شود، درصورتیکه این برخوردبه کودکان یا بطور کلی انسانها جزء جدا ناپذیر و طبیعت جامعه سوسیالیستی ست - مترجم) و شواهد قوی در این مورد در بسیاری از امکانات موجود به منظور تشویق و کمک به کودکان در زمینه بهداشت، آموزش و پرورش و فعالیتهای تفریحی برای جلب کودکان، از جمله " دلفیناریوم " ( یک آکواریوم که در آن دلفین ها برای سرگرمی های عمومی نگهداری می شوند و آموزش می دهند) که طی آن دلفین های آموزش دیده نمایش می دهند و شیرهای دریائی چاق را در مقابل مخاطبانی که کودکان هستند قرار می دهند و کودکان به بال های آنها دست میزنند و دلفین ها کودکان را می بوسند، سپس اردک وار از پشت مربیان خود بیرون می آیند، هم چنانکه کودکان با افسون خیره می شوند، نمایان است. در سیرک، کودکان و بزرگسالان در مهارت فوق العاده و جرات هنرمندان آکروباتیک بند باز از شگفتی به نفس نفس می افتند!

در روز ۲۲ می ۲۰۱۷، من با دکتر لی کی سونگ، یک مقام رسمی در موسسه مربوط به اقتصاد ازآکادمی علوم اجتماعی ملاقات کردم. در طول جلسه دو ساعته ما در مورد ضرورت برای توزیع ثروت بیشتر جهانی و دسترسی به مراقبت های بهداشتی و آموزشی بحث کردیم و دکتر لی در مورد نیاز کشورهای ضد امپریالیستی برای اتحاد به منظور مخالفت با تجاوز قدرت های امپریالیستی گفت و گو کرد، و تصریح کرد که این حق مسلم کشورهائی که توسط امپریالیسم مورد تجاوز قرار گرفته اند برای دفاع از موجودیت خود در مقابل اشکال چند جانبه این تجاوزات بایستند.

به خاطر اختصار، به خاطر خلاصه شدن، من باید بسیاری از رویدادهای شگفت انگیز را که شاهد آن بودم، حذف کنم، اما این امکان ندارد که من خاتمه دهم بدون توصیف سفر من به « موزه پیروز و ظفر نشان جنگ آزادی بخش سرزمین پدری »، با باز سازی مینیاتور از وحشتی که حملات ایالات متحده علیه جمهوری دمکراتیک خلق کره شمالی بین سالهای ۱۹۵۳۱۹۵۰ صورت گرفت.

کلیپ های فیلم مستند کوتاه، ترومن، رئیس جمهور ایالات متحده، ژنرال مک آرتور و دالسDulles)) به طور روشمند و با شخصیتی جامعه ستیز برنامه ریزی کردند تا این حمله را انجام دهند، و با نگاه پیروزمندانه ناشی از کینه و طمع نسبت به هوش و ذکاوت خود در برنامه ریزی حمله ی غافل گیرانه به کره شمالی در روز یکشنبه ۲۵ ژوئن، ۱۹۵۰ زمانی که آنقدر غیر منتظره بود، و مردم کره شمالی، آماده برای این حمله نبودند، از بزرگترین شوک رنج بردند. این مستند با چهره های ترور و وحشت کودکان کره شمالی به پایان رسید که نشان می دهد چطور زندگی آنها فورا از بین می رود. من بطور ناگهان گریستم وقتی فهمیدم که بعد از صلح موقت، مک آرتور توسط سایر ژنرال هایی که از اختلال روانی مزمن با رفتار اجتماعی غیر طبیعی یا خشونت آمیز رنج می برند، جایگزین شد، اما وحشت امپریالیسم در کشورهای دیگر یکی پس از دیگری مثل، ویتنام، کامبوج، لائوس تکرار شد، زندگی انسان ها از بین رفت، ملت ها استثمار شدند و رمقی برایشان باقی نماند و سودهای گزاف بدست آمده از جنگ، حساب های پف کرده بانکهای یک درصدی ها که Oxfam))آکسفام اکنون اظهار می دارد، دارای ثروت بیشتری نسبت به بقیه جهان است. « یک شبکه جهانی پناهگاه مالیاتی بیشتر افراد ثروتمند را قادر می سازد تا 7.6 تریلیون دلار را پنهان کنند. »

این روندی بود که دولت ایالات متحده نیز برای بی ثبات کردن و سرنگونی دولت منتخب دموکراتیک گولارت در برزیل، و جایگزینی او با یک دولت نظامی فاشیستی شد که تابع شرکت های آمریکایی بود. این روند برای بی ثبات کردن و سرنگونی دولت سوسیالیست منتخب سالوادور آلنده در شیلی تکرار شد و جایگزینی دولت او توسط یکی از دیکتاتورترین و فاشیست ترین در تاریخ شد، یک عروسک دست نشانده منصوب و توسط ایالات متحده پشتیبانی شد و هم چنانکه توسط دیوید رمانیک در واشنگتن پست در سال ۱۹۸۶ گزارش شده است، که پلیس فاشیست شیلی بطور روزمره و عادی موش های زنده را به درون رحم زندانیان سیاسی زن فرو میکرد. در طی سال های دیکتاتوری های وحشتناک، به عنوان خبرنگار در هر دو کشور برزیل و شیلی کار کردم و هرگز نمی توانم این صحنه ها را فراموش کنم. و در موزه جنگ کره شمالی همه چیز را از نو به یاد می آورم.

امپریالیسم یک سرطان است که گسترش می یابد و بشکل های دیگر در می آید و روش ها خود را با شرایط تغییر می دهد و اکنون فرا گسترده شده و سرطان خود را به شورای امنیت سازمان ملل نیز گسترش داده. سازمان ملل متحد هرگز به خاطر قطعنامه ۶۷۸ شورای امنیت از عراق عذر خواهی نکرد که " ائتلاف" ایالات متحده و انگلیس را برای استفاده از " تمام روش های ضروری" در حمله به عراق مجوز داده، و طبق اظهار رئیس جمهور فنلاند، مارتینی آکتساری، « تخریب زیرساخت های لازم برای حمایت از زندگی انسانی در عراق را نابود کرد. « سازمان ملل متحد هیچ وقت برای قطعنامه 1973 شورای امنیت از لیبی عذرخواهی نکرده است، که ایالات متحده و ناتو را مجاز برای استفاده از « همه اقدامات لازم » کرده است و به طور کامل کشور لیبی را ویران کرد و آن را تبدیل به یک محل پرورش تروریسم نمود».

تنها میتوانیم امیدوار باشیم که اکنون، با مشاهده قصابی وخون ریزی توسط شورای امنیت، رئیس جمهور جمهوری دمکراتیک خلق کره، کیم جونگ اون، هم چنین با استفاده از « تمام روش های ضروری » از مردم شگفت انگیز، شجاع، خوش منظری که شیوه یک زندگی انسانی را انتخاب کردند، محافظت کند.هر چند کهرئیس جمهور جمهوری دمکراتیک خلق کره شمالی، توسط مطبوعات آمریکایی مورد تمسخر قرار گرفته، اما بدیهی ست که او خود را وقف مردم کرده، به نیازهای یتیمان و معلولان پاسخ میدهد، بالاترین سطح آموزش و پرورش برای مردم فراهم شده، کارخانجات ایجاد شده بهترین کفش چرمی را برای زنان فراهم میکند، در حالی که تحریم های سازمان ملل متحد برای تنزل سطح فرهنگی و فکری مردم کرهشمالی طراحی شده است. این هیچ ارتباطی با تولید سلاح های هسته ای ندارد. این یک اعمال طرح ایالات متحده در سازمان ملل متحد برای تخریب فرهنگ جمهوری دمکراتیک خلق کره شمالی ست، یک نوع نسل کشی فرهنگی، همراه با تحریم هایی که باعث خرد کردن اقتصاد می شود، و زندگی مردم کره شمالی را به سطح غیر قابل تحمل کاهش میدهد.

فقط اگر احیاناٌ « فشار کامل دادگاه »، که از قبل تعیین شده برای تهی کردن زندگی این شهروندان قهرمان کره شمالی موفق نشود، ما می توانیم با تلاش برای ترور کیم جونگ اون، همانطور که توسط Financial Times و نیویورک تایمز و "پیونگ یانگ تایمز" در ماه مه گزارش شد، زمانی که یک برنامه سازمان " سیا “ و کره جنوبی برای ترور پرزیدنت جمهوری دمکراتیک خلق کره شمالی با استفاده از مواد شیمیایی بیولوژیکی کشف شد.

این مقاله با نقل قول از سه میهن پرست بزرگ آمریکایی، مارتین لوتر کینگ، رئیس جمهور پیشین، جیمی کارتر و دادستان کل سابق آمریکا، رامسی کلارک، شروع می شود که هر سه سیاستهای خشونت آمیز ایالات متحده را محکوم کردند. تاریخ، حمله کنونی سازمان ملل متحد به رهبری ایالات متحده را به عنوان یکی از بزرگترین جنایات قرن بیست و یکم، محکوم خواهد کرد.

کارلا استیا، خبرنگار تحقیقات جهانی در مقر سازمان ملل متحد، نیویورک، نیویورک است.

تصویر برجسته: آندره ولتچک

اطلاعات بیشتر در: http://www.globalresearch.ca/the-social-andeconomic-achievements-of-north-korea/5594234#sthash.StxQxeRX.dpuf

مسوولیت مطالب نشر شده در سپیده دم به دوش نویسنده گان آنها میباشد


عناوین دیگر:
به مناسبت 12 اردیبهشت، روز معلم (05.07.2018)
چپ در حال پیشروی است (04.30.2018)
دسیسه های مرگبار زیر شعارهای دیموکراسی و حقوق بشر ادامه دارد (04.23.2018)
روسیه دیگراتحاد شوروی نیست! (04.23.2018)
موقعیت محور مقاومت وروسیه بعد از دوشکست امریکا در منطقه غوطه شرقی وتهاجم موشکی (04.23.2018)
درگیری های استراتژیک امریکا و روسیه و اروپا بر سر چیست؟ (04.23.2018)
چرا انگلیس، اتحادیه اروپا و آمریکا علیه روسیه متحد شده اند؟ (04.23.2018)
شرکت خانوادگی: شوهر خانم "می" از بمباران سوریه توسط ارتش بریتانیا مستقیماً سود می‌برد. (04.23.2018)
مروری بر جنايات ايالات متحده امريکا و متحدين آن در کشورهای جهان (04.16.2018)
امریکا با بحران آفرینی ها چه اهدافی را دنبال می کند؟ (04.16.2018)