Sunday, 11.19.2017, 09:13pm (GMT)
خانه
در باره ما
RSS
پیوند ها
نقشه سایت
تماس
جنگ افغانستان نه قومیست و نه هم اسلامی ; امریکا؛ چه گل هایی در افغانستان؛ به آب داده است؟! ; اعتراف هیلاری کلینتون به ایجاد القاعده ; نگاه شتابنده بر نگارش جناب نجیب روشن در مورد: تهران را به «مکه زبانی » تبدیل نکنید! ; اروپا: یک‌ قرن انقلاب و رفرمیسم
واژه کلیدی»       [جستجوی پیشرفته]
 
فهرست عناوين  
  اخبار
  پیام ها و گزارشها
  سیاسی
  ادبی
  تاریخی
  علمی
  زنان
  ویدیو
  نرم افزار
  مقالات از منابع دیگر
  ::| ثت نام در خبرنامه
اسم شما:
ایمیل شما:
 
 
 
زنان
 
گرامی باد هشتم مارچ، روز همبستگی بین المللی زنان
چهار شنیه, 03.09.2011, 12:52am (GMT)

عبدالحسین تلاش

مارچ ۲۰۱۱

 

زنان چشـــم و چــراغ روزگـــارند

ز نیكـــــویی، بهیـــــن آمــوزگـــارند
به هستــی بنگــری از راه بینش
         

 بدانــــی قـــدر زن، در آفـــرینــــش
اهورا، داده او را بـــــس نكـــویی
       

ز فر و دانـــش و پاكــیزه خویـــــی
تمامی تاروپودش مهربانیست
            

وجودش مایه ای از زندگانیست

                                        بانو اسدي             

 

 

گرامی باد هشتم مارچ، روز همبستگی بین المللی زنان

 

هشتم مارچ، روز همبستگی جهانی زنان، ازسال ۱۸۵۷ بدینسو، با گذراندن دشواری ها و فداكاری وآزمایشات وجانبازی های فراوان،  با نیروی گسترده، باقامت برافراشته و سرشاراز افتخارات، سر بیرون كرده وبه مظهر همبستگی جهانی زنان ومبارزهء پیگیر و كتلوی آنان، برای نیل به تمامی حقوق انسانی شان مبدل و خاطره های حماسه آفرین آن، در تاريخ جنبش های آزادی خواهی انسان مظلوم ، ثبت گردیده است.

در هشتم مارچ۱۸۵۷، کارگر زنان دستگاه های بافنده گی وخیاطی درشهرهای نیویورک وشیكا گو مربوط به ایالات متحده ی آمریکا، در اعتراض به پایین بودن سطح دستمزد،استثمار شدید؛ محروم ومحكوم بودن از دسترسی به هر گونه امکانات رفاهی؛ دشواری های طاقت فرسای شرایط كاری؛ از جمله طولانی بودن ساعات كار؛ افزون بران بدوش كشیدن بارمسئولیت و نگهداری، پرورش ومواظبت فرزندان وایذاً کارشاقه ورسیده گی درامور منزل ، دست به تظاهرات مسالمت آمیز زده وبه راه پیمایی پرداختند. آنها خواستار بهبودمحیط کارو شرایط وحشتناک كاری؛ افزایش حقوق ماهانه؛ کاهش ساعات کارگردیدند. ولی پولیس نیو یارك برخلاف قوانین نافذه ی آن كشور، این تظاهرات مسالمت آمیززنان كارگر راباسركوب بیرحمانه استقبال نمود؛ بسا كه عده ی از آنان را تا سلول های زندان رهسپار نمودند. این روز آغازی بودبرای بیداری وبه پا خاستن زنان آمریكاوجهان، برای كسب حقوق سیاسی، اقتصادی واجتماعی شان، از دولت های ونظام های مستبد، خود كامه وزن ستیز.

ازان روز تاریخی، دهه هاگذشت؛ مشعل فروزان آنرا كسی خاموش ساخته نتوانست؛ بر عكس، این روزکه  روز ندای حق طلبانه ی زنان زحمتكش، آگاه و انقلابی بود، باوجود سركوب های خونین، دیگر به یك پدیده ی بین المللی مبدل گردید؛ زنان آزادیخواه وبه پاخاسته، دركنار مردان همرزم خود؛ همراه وهم سنگرباجنبش های جهانی کارگری و سوسیالیستی، برای نیل به حقوق و آزادی های سیاسی و اجتماعی وکسب حقوق اقتصادی، به مبارزات خود ادامه دادند.

چنانچه در هشتم مارچ سال ۱۹۰۶  کارگرزنان شهرهای نیویورک و شیکاگو، پیوست به گذشته، برای گرامی داشت ازین روزخجسته وباز هم برای بلندنمودن صدای عدالت خواهانه ی شان، دست به تظاهرات مسالمت آمیز زدند ولی  بادریغ كه اینبارهم، این اعتراض به حق ومسالمت آمیزآنان، با مداخله قهرآمیز پلیس مسلح ، جواب گفته شد؛ افزون بران، گرد همآیی کارگرزنان دستگاه بافنده گی كه به مناسبت گرامیداشت  هشتم مارچ، برگذار نموده بودند، مورد حمله ی وحشیانه وبیرحمانه ی نیروهای پلیس قرار گرفته كه تعدادی كثیری از آنان کشته ویا زخمی گردیده و عده ی دیگری راهم دستگیرو زندانی، گروه دیگرازین کارگر زنان  بی دفاع را، از کار اخراج نمودند.

سال بعد، یعنی سال ۱۹۰۷ ، درست پنجاه سال بعد از روز به پا خاستن كارگر زنان شهر های شیكا گو ونیو یارك ، راه پیمایی وسیع وگسترده یی درشهر نیویورک ، برای گرامیداشت از روزهشتم مارچ ، صورت گرفت.  درین روز بار دیگركارگر زنا ن صدای اعترض شان را نسبت به طولانی بودن ساعت کار، استثمار بیرحمانه ی کودکان بلند نموده وخواهان برابری حقوق سیاسی واجتماعی شان از جمله داشتن حق رٱی، گردیدند. ولی اینبار نیزاین  تظاهرات سال صلح آمیززنان، توسط قوه ی قهریه ، سرکوب گردید. ولی این حرکت در سال های بعد نیز ادامه یافت و از مرزهای امریکا هم گذشت و به اروپا رسید و با جنبش های سوسیالیستی آن زمان که عدالت خواهی را ترویج می دادند، هم صدا وهم سنگرگردید. زنان کارگر، روشنفکر و انقلابی بسیاری در این جنبش حضور یافته و بر ضرورت مبارزه با تبعیض جنسی و برقراری برابری اجتماعی، اقتصادی و سیاسی میان زنان و مردان تاکید می کردند تا نشان دهندكه مبارزه برای گرفتن حقوق انسانی زنان  امریست مهم وسرنوشت سازدر زنده گی اجتماعی آنان  .

بدینگونه بزرگداشت ازهشتم مارچ، یكجا با ندای حق طلبانه وحركت آگاهانه ی زنان به پا خواسته ی جهان، دوش به دوش جنبش های دموكراتیك وكارگری جهانی، در سالهای بعد (سالهای  ۱۹۰۹ ، ۱۹۱۰ ، ۱۹۱۱ ، ۱۹۱۳ ، ۱۹۱۴ ، ۱۹۱۶ و ۱۹۱۷ )نیزدر كناره های مختلف گیتی، بویژه در در كشورهای اروپایی  و ایالات متحده، بگونه های مختلف، بعمل آمد.

شایستهء گفتن است كه ریشه یی شدن روز پر شكوه هشتم مارچ، بر می گردد به سال۱۹۱۷ ترسایی! درین سال، دركنار سایردست آورد های انقلاب  سوسیالیستی اکتبر در روسیه، انقلاب كه درنوع خود بزرگترین حرکت توده یی اسثمارشونده گان،اعم ازكارگران، دهقانان، سربازان، روشنفكران ... وزنان مبارزوعدالت خواه، بر ضد هرنوع تبعیض، تعصب، استبداد، استعمار واستثمار، درتاریخ مبارزات طبقاتی جوامع بشری به حساب می آید،هشتم مارچ به مثابه روزهمبستگی جهانی زنان ، به یک روز فراموش نشدنی درج صفحه یی از تاریخ جوامع بشری گردید؛ و به بركت آرمان هاواقدامات انقلابی و انسانی آن، برای نخستین بار قشرزن ، دریكی ازگوشه های جهان كه روسیه ی شوروی بود،  برابری حقوق خود را با مردان در همه عرصه های زنده گی دریافتند؛ ونیز دریافتند كه ازین حقوق بدست آمدهء شان چگونه استفاده برند.

روزجهانی زن، با وجودپیروزی های مقطعی و این همه گذشته های غرورآفرین اش كه با بدست آوردن حقوق وآزادی های معین مدنی، سیاسی و اقتصادی  زنان همراه بوده است، باید اذعان نمود كه برای نیل به تمامی حقوق و آزادی های دموكراتیك وانسانی زنان ویا بعبارهء دیگربرای آزادی كامل زن، راهی درازی در پیش دارند؛ چونكه برعلاوه ی اعمال وحشیانه ی”... خشونت علیه زنان درجهان...زنان هـمچنان باتبعیض ونابرابری درحقوق ودرزنده گی روزمره ی خود، درسراسرجهان روبه رو هستند... “؛ هنوزاستثماروحشیانه وتحمیل بیعدالتی های اقتصادی ، اجتماعی وسیاسی بر زنده گی آنان، چون كابوس مرگ بار،سایه افگنده است.

باید با افتخار یاد آوری نمود كه آغاز مبارزه ی روشنگرانه، كتلوی وآگاهانه ی زنان برای تأمین حقوق سیاسی و اجتماعی شان؛ پیشینه ی تجلیل با شكوه و بزرگ داشت شایسته ازروزتاریخــی هشــتـم مارچ دركشورما، با نام ماندگـاروچـهره ی برجسته، شجاع، فداكار، ترقی خواه و انقلابی میهن ویكی ازپیش كسوتانِ نهضت چپ و دموكراتیك كشور، رفیقِ مبارزداكـتـراناهیتا راتب زاد؛ بانام حزب دموكراتیك خلق افغانستان وبانام وكارنامه های غرورآفرین سایرمادران وخوهران ترقی خواه ومبارزوطن، گره ناگسستنیی خورده است.

امروزاگرسطح آگاهی فـكری، سیاسی وسازمانـي زنان كشورمان به درجـه ‌اي معینی ارتقاء يافته است، با افتخار می ‌تـوان یاد آوری نمود كه سازمان دموكراتیك زنان افغانستان، به رهبری رفیق داكـتـراناهیتاراتبزاد و همدوشی سایرزنان ودوشیزه گان باشهامت وحماسه آفرین این سازمان، بمثابه نخستین منبع فوق العاده  مؤثروتعیین كننده درین زمینه، نقش مانده گارداشته ودارد. غنای بزرگ تجربـی وتاريخي كه برای نسل زنان مبارزوآگاه امروز وفردای كشورمان به ارث مانده، نتیجه ی ويژه گي‌های مبارزه ی متشكلانه و فعاليت ‌هاي روشنگرانه ی فعالین واعضا وهواداران فداكارسازمان دموكراتیك زنان افغانستان بوده ومی باشد.

ناگفته پیداست كه سازمان دموكراتیك زنان افغانستان، علی الرغم تعصبات وقیودات شدید قرون وسطایی دركشور، توانست تا دران برههء تاریخی، با حضورفعال وافتخارآفرین اش ازطریق حركت سازمان یافته، هدفمندانه وروشنگرانه ی اجتماعی خویش ، فعالیت های چشمگیرسیاسی واجتماعی واثرگذاری را دركشور مان انجام دهد؛ ویكی از میراث های غرور آفرین آن، یاد بودهمه ساله  از روز همبستگی جهانی زن دركشورعزیزمان است.

یادآن زنان ودوشیزه گان با شهامت ورزمنده ی وطن مان گرامی باد كه با وصف تهدیدات، اتهامات، تخویف ها، توهینات، تكفیرات، تعجیزات، تحقیرات و ترورهای همرزمان فعال سياسي واجتماعي شان، بخصوص در دهه ی شصت خورشیدی بوسیله ی خفاشانِ سیاه دلِ “اخوان ـ مجاهد” ودیگرباندهای آدمكش، تروریست وتیزاب پاش، شجاعانه و بی هراس، برای عدالت، آزادی وبرابری واقعی زن، این قشرمحكوم و مظلوم جامعه، مبارزه ی جان بازانه و فدا كارانه نموده اند؛ یاد آن سربازان و سربدارانی گرامی باد كه یكجا بازنان و دوشیزه گان مبارز وطن مان، برای برقراری نظام حقوقی وانسانی،كه دران سایه ی ظلمت و وحشتناكِ نابرابری زنان با مردان و هیبتِ تفكروعمل غیرانسانی وعقبگرایانه ی “زن ستیزی”، وجود نداشته باشد، مبارزه مشترك نموده و درین راه، جان باختند.

 شوربختانه باید گفت كه هشتم مارچ امسال نیز مانند ده ـ پانزده سال گذشته(كه كشوردرسیطرهء اوباشانِ “زن ستیز” وتاریكی پرستان عقبگرا قرار داشته ودارد)، درشرایطی برگذار میگردد كه زنان وطن ما زیرسایه ی اندیشه های ستمگرانه ی سنتئ،استبداد روحی و جسمی، تحت چترنظام مافیا یی تریاك سالار، ، تفنگ سالار و مرد سالار، جفا و رنج استخوانسوز میكشند.

ازآنجایكه امروزدرمیهن ما نرخ بیكاری بین مردان به اساس برخی آمار ها،  نزدیك به ۷۰ در صد( كه  سه میلیون آنانراجوانان واجد شرایط کارتشكیل میدهد)، میرسد؛ كه  این وضعیت  بدون شك،  فقرو فاقه ی  خانمانسوزرا، دامنگیر خانواده های رنج كشیده ی آنان ، ازجمله زنان، ساخته ومی سازد؛ آنان بامریضی بی درمان بیكاری، درچنبرهء فقروفلاكت، بیماری وگرسنگی و مرگ و مــیـرگرفتارگردیده ومی گردند؛ مردان وزنان بیكار وفقر زده از ازنبود حد اقل شرایط دسترسی به سهولت ها وامكانات زندگی درد استخوانسوز كشیده ومیكشند! طبق آمارتخمینی بدست آمده، ۷۵ درصد افغان ها زیرخط فقر زندگي مي كنند.

به گزارش ايسنا،  سازمان ملل درگزارش جديد خود، با وجود گذشت چندین سال از سرازیر شدن كمك (!) های جهانی به افغانستان، از وضعیت كتله یی عظیم از محرومین ومظلومین بی نوای كشورچنین خبرمیدهد:

... يک سوم افغان‌ها (تخمین ده ملیون انسان)، در فقر مطلق بسر مي‌برند و قادر نيستند نيازهايشان را تامين کنند، در حالي که يک سوم ديگر( درحدود ده ملیون انسان)، فقط اندکي بالاتر از فقر قرار دارد... كه

بیش از همه، مفسدین، رشوه خواران، مختلسین... تبعيض گران ... و سوء استفاده گران دولتی...”، همچنان بی مسؤولیتی ونفس پرستی خسروان امور، همه وهمه گنهگاران اصلی، چنين وضعيت بوده ومیباشند.

گزارش مي‌افزاید:

 “... مناقشات مسلحانه جاري در افغانستان بر حدود ۹۶ درصد مردم تاثير گذاشته و به مرگ، جراحت و از دست دادن دارايي‌های شان منجر شده است.

همین گونه گزارش درد ناك” كمیسیون مستقل حقوق بشر”، توضیح می دهد كه :

میليون ها کودک، بنابر عوامل فقر وناامنی، نميتوانند به مکتب بروندوآنها، بلا استثناء “ ...درمعرض خطراعتياد به مواد مخدر، تجاوز جنسي، ازدواجهاي پايين ترازسن قانوني، دست فروشی وكارهای شاقه وفوق العاده طاقت فرسا، قاچاق وخدمت براي گروههاي مسلح اند... قرارمی گیرند.”

 صندوق حمایه ازکودکان سازمان ملل مشكلات و دردهای كشندهء اجتماعی ومعیشتی اطفال را بطورفشرده برشمرده است كه چند مورد آن را درذیل (با تلخیص وپیرایش) بیان می كنیم:

 - اطفال افغانستان درحالت جنگ به انواع مریضی های روحی و جسمی دچارگردیده اند؛اکثریت آنها با اجرای کارهای شاقه، نان آور فامیل شان هستند؛ بعضی از کودکان از طرف دهشت افگنان(با شستشوی مغزی)درعملیات انتحاری استفاده میشوند... درهردو دقیقه یك طفل دراثرسؤتغذی می میرند... واین وضعیت غم انگیزهرروزبدترشده میرود...

 - اکثریت اطفال درشهرها و دهات افغانستان به آب صحی، درپایتخت كشور دسترسی ندارند...

 -دراکثریت نقاط کشور...اطفال یتیم وبی سرپرست اکثراًموردخشونت قرارمیگیرند. . . به کلینیک ها وشفاخانه ها دسترسی ندارند واکثراً به اثرامراض اسهال وسینه ــ بغل تلف میشوند ؛ نا گفته روشن است كه این همه دردو رنج وغم امراض روحی وجسمی اطفال، سبب دردجانگدازمادران آنها گردیده وبه یكی ازعوامل مرگ”علاج ناپذیر” تدریجی روحی وفزیكی آنان مبدل گردیده ومیگردد؛ چنانچه افغانستان”... بالاترین مرگ و میرمادران را درسرا سرجهان دارد...!” ؛ مرگ علاج پذیركه نبود دولت مستقل ملی، مردم دوست، عدالت خواه ودادگر، آنراعلاج ناپذیرساخته است.

تپیتر گراف، رئیس سازمان جهانی بهداشت در یک نشست مشترک خبری با نماینده یونیسف در کابل اعلام کرد:

“حقیقت غم انگیز در افغانستان این است که سالانه از هر صد هزار زن، هزار و ششصد تن در هنگام زایمان می میرند. این آمار نگران کننده نشان می دهد که افغانستان یکی از کشورهای دارای بالاترین میزان مرگ مادران در هنگام زایمان و یا بیماری های مربوط به دوران بارداری است.

به اساس گزارش نهاد های بین المللی، زنان زیادی زیرسایهء “ پربركت(!)” دموكراسی واردهء اشغالگران، در كشورما “... توسط سربازان اشغـالگر وجنگ جویان داخـلی مورد تجـاوز قـرار گرفته اند... و ...نهاد های امنیتی كشور( نیز به نوبهء خود) بی مهابا به نقض حقوق بشرمبادرت میورزند...؛ ازدواج های اجباری و قبل از وقت، تجاوزهای جنسی، آزارواذیت، بد رفتاری وضرب وشتم، تبادله ی زنان ودوشیزه گان بی دفاع با حیوانات، سنت قرون وسطایی سنگسار... نوع دیگری ازستم های مردسالاری وخشونت های گسترده ی است كه كنون دركشور، به امرعادی مبدل گردیده است...! “

درسرزمین ما، طی ده سال كه ازحضوراشغالگرانهء آمپریالیستی و”ایجاد دموكراسی(!) آمریكایی” می گذرد، اكثریت زنان و دختران میهن بیش از پیش دربند  زندان اپارتاید جنسی قرارداشته وبیدادگری ها وستم های فراوان مانند “قتلهای ناموسی”،”بدل” دادن ها، خشونتهای خانواده گی ... به بمثابه عوامل بروزامراض روانی، خودكشی ها و خود سوزی ها ... فراراز منزل، قتل، قاچاق، گرايش واجباربه اعتياد وحتا تن فروشی... بگونهء ناهنجاری برزنده گی زنان بی نوای میهن ماسایه افگنده است؛ سقط جنین ومرگ ومیر زنان حامله و فرزندان شان هرسال نسبت به سال قبل، روند صعودی خود را پیموده است.

همین چندی قبل قاضی غلام نبی حکاک، مشاور و عضو بخش نظارت، ارزیابی و گزارش دهی کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان روز چهارشنبه ، دوم مارچ سال روان، به خبرنگاران گفت که دختری هفده ساله به نام صحیفه، که به صورت بدلی به ازدواج داده شده و به دلیل خشونتهایی که از سوی خانواده ی شوهرش بر او اعمال میشد، اقدام به فرار کرده ومیخواست از کنر به جلال آباد برود،اما از سوی پولیس بازداشت ... و به جای اینكه  صحیفه ی نامراد را، به یكی ازخانه ‌های امن بسپارند، از سوی ریاست امور زنان ولایت کنر به خانه یکی از متنفذین سپرده می‌شود.

در نامه رسمی که این کمیسیون به لویسارنوالی فرستاده و در اختیار رسانهها قرار داده است، صحیفه ادعا کرده است که از سوی رییس شورای ولایتی کنر مورد تجاوز قرار گرفته است.

آقای حکاک گفت :

“کمیسیون از مقامهای عدلی و قضایی می‌خواهد تا قضیه را به صورت جدی تحت دوران قانونی قرار بدهند ولی متاسفانه ارگان‌های محلی قضیه را تحت دوران قانونی قرار نمیدهند”.

شوربختانه كه تاكنون هیچ نیرو ومرجع عدالت خواه ومدافع واقعی حقوق، حیثیت، شرافت، عزت وعصمت چنین زنان مظلوم درمحدودهء “دولت جمهوری اسلامی افغانستان”سر بلند ننموده است تا با حضورفزیكی، فعال وكارسازشان، صدای داد خواهانهء این مظلومین بی دفاع رابه رسانه ها ی بااعتبارومراجع عدلی وقضای داخلی ویا بین المللی رسانیده وتا فرجام تعقیب نموده باشند!

دیده ‌های عقل، گر بینا شوند                 خود فروشان زودتر رسوا شوند

دزد كاه، بستند ودزد دین رهید               شحنه ی مارادید وقاضی را ندید

چیره دستان، میربایند هر چه هست        می بُرند آنگه ز دزد كاه، دست

دزد اگر شب، گرم یغما کردنست            دزد یی حكام، روز روشن است

)   پروین اعتصامی                (

با آنچه گفته آمدیم، دیگرروشن است كه وضعیت ناگوارزنان وبویژه آنان كه یتیم دار، بی سرپرست، فقرزده ، بیدفاع ومصاب به امراض روحی وجسمی اند، تا چه حد دردناك، وخیم وغم انگیز است!

 همه آنچه كه گفته شد، بیانگرآنست كه “دولت جمهوری اسلامی افغانستان(!)” مطابق به سرشت زن ستیزانه اش٫ یكجا باسایرجنایت كاران تاریكی پرست كشور، دریك سازش نامقدس با اشغالگران، نه تنها در زمینهء حمایت، تٱمین و دفاع ازحقوق مدنی وانسانی زنان ازجمله نقض صریح اعلامیهء جهانی حقوق بشر، بویژه مواد دوم، سوم، پنجم وهفتم آن كه برابری حقوق زن و مردرا، صراحت وازان حمایه نموده است،كاری انجام نداده اند بلكه خود، با نقض صریح”قانون اساسی” موجوده ونافذه ی شان، بویژه مواد سمبولیك (۷)هفت و (۲۲) بیست و دوی آن،نقش بازدارنده را درراستای حقوق زنان ودوشیزه گان داشته است.

این بود گوشه های ازوضعیت فلاكت بارزنان كشورزیربیرق “ دولت جمهوری اسلامی افغانستان(!)” وحضورنیروی های نظامی كشورهای مدافع(!) دموكراسی وحقوق بشر در كشورمان ؛ زنی كه به گفتهء ابن عربی “تجلی خداداد اوکاملتراز مرد است”؛ واین بود مشتی نمونهء خروار!

پس شرم باد آنانی راكه باچشم پوشی از همه ی این فاجعه های خود آفریده ی شان، با زهم با مردم فریبی، لاف از”دینداری”، “مسلمانی” و”ایمانداری” می زنند و برای دوام غارت وثروت اندوزی برگرده های مردم سواروتوسن ننگین و بی لگام حكومت داری نفرت بارخود را بر همد یاران مظلوم وطن از جمله زنان جفا كشیده ی آن، میرانند!

درینجا ضروری است تا به گواهی دست آوردهای تاریخِی مبارزات جانبازانه ی زنان جهان،كه حقانیت تاریخی هشتم مارچ را با پرچم الهام بخش آن ، با خود همراه داشته است، گفته شودكه رهایی زنان بیش از همه دردست خود آنان می باشد؛ وآنهم از طریق تشكل آگاهانهء شان درسازمانِ پیشرو كه درصفوف خود زنان مبارز،آگاه وجسوررا متشكل وبا درك عمیق و قبول این اصل كه ”عدم برابریزنان بامردان یك بیعدالتی پلیدانه است” وارد عرصه ی مبارزه ی طبقاتی ورهایی بخش وبا خصوصیت جهانی، گردیده واهداف برناموی چنین سازمانِی را مبارزه ی هوشیارانه بر ضد استبداد، ارتجاع ، تبعیض، بیعدالتی، برضد استثــمارو ستم جنسی وطبقاتی تشكیل داده و ثانیاً تلفیق آن با مبارزه ی سیاسی، اقتصادی واجتماعی سایرنیروهای چپ ودموكراتیك وآزادیخواه میهن كه مبارزه ی رهایی بخش زنان را جدا ازمبارزه ی طبقاتی نمیدانند. فكر میشود كه فقط ازین طریق خواهد بود كه قشرزنان تحول طلب وطن، با حفظ روحیه وخصوصیت همبستگی جهانی شان، با ملاحظه ی وضعیت وپیچیدگی های معیین جامعه درهرمقطع مشخص زمانی، بتوانند صدای نیرومند، ماندگار،اثرگذاروداد خواهانه ی خود را برای بدست آوردن جایگاه شایسته ودرخورانسانی، بلند نموده وبرای رسیدن به جامعه ی عادلانه مبتنی برصلح ودموكراسی واقعی گامهای استوار واثر گذار بردارند.

درپایان:

آنهای كه ازروی عمد و با طرزتفكر” كنیز پرورانه، نقش عظیم و غیرقابل انكار زنان  را دردر تحولات اجتماعی سیاسی ، اقتصادی واجتماعیی جامعه، نادیده گرفته و یا آنرا به باد استهزاء وتمسخرمیگیرند، درحقیقت به مقام والای زن ؛ به مقام پرارج انسانیی مادرو ازجمله به مقام مادران خود بی حرمتی نموده ومینمایند.

 

  -- روز همبستگی جهانی زنان، بر تمام بانوان هموطن مان مبارک باد!

  --نابودباد هرگونه تفكرقرون وسطایی و زن ستیزانه، در میهن ما!

 

******

منابع:

www.parset.com/News/ShowNews

www.dw-world.de/dw/article

www.avapress.com/prtdn

از گزارشات:

ـ برنامه توسعه ملل متحد 

ـ نهادهای بین المللی 

ـ سازمان عفو بین الملل

ـ گزارش سازمان بین المللی غیردولتی

ـ صندوق حمایه ازکودکان سازمان ملل 

ـ افغانستان برنامه توسعه ملل متحد

ـ دیدبان حقوق بشر، كابل، افغانستان

 

مسوولیت مطالب نشر شده در سپیده دم به دوش نویسنده گان آنها میباشد


عناوین مرتبط:
» روز جهانی زن و وضع زنان وطنم
» آسمان زن
» چگونه می شود زن، اين نیمی از جامعه را، احترام نکرد؟
» به استقبال اتحاد وهمبستگی زنان رنجدیده جهان
» سکوتم را نکن باور افغانستان
» ﮔﺮﺍﻣﯽ ﺑﺎﺩ ﻫﺸﺘﻢ ﻣﺎﺭﭺ، ﺭﻭﺯ ﺟﻬﺎﻧﯽ ﺯﻥ
» نقش جنبش هشت مارچ وفمینیسم در رهایی زنان جهان
» :انجمن حقوقدانان افغان :پیام بمناسبت هشتم مارچ روزهمبستگی بین الملی زنان
» ﺩﺭ ﺁﺳﺘﺎﻧﻪ ﯼ ﻫﺸﺘﻢﻣﺎﺭﭺ، ﺭﻭﺯ ﺟﻬﺎﻧﯽ ﺯﻥ
» فرخنده باد جشن هشتم مارچ، روز آزادی و همبستگی بين المللی زنان سراسرجهان! اعلاميه ی کميتۀ فعالين ح. د. خ. ا
» صدای خفه در گلوی زنان را بلند سازيد به پيشواز هشتم مارچ ، روز همبستگی زنان سراسر جهان
» هشتم مارچ گذرگاهی بسوی آزادی زنان جهان
» پیام به مناسبت هشتم مارچ
» مصاحبۀ غفار عريف با رفيق دوکتور اناهيتا راتبزاد بخش دوم
» ســرو قــیام مـیکنـد...
» خجسته باد صدمين سالگرد پايه گذاری هشتم مارچ ، روزهمبستگی جهانی با جنبش بين المللی زنان
» زنی را می شناسم من
» نبرد پرافتخار بانو دکتورس اناهیتا راتب زاد برای نهضت زنان و رهایی آنان از قید وبند های حجاب قرون وسطایی
» دست درنده یی که به قتل مادر بلند شود، قطع باد!
» با تمام اشكهايم
» تاریخچه جنبش زنان در افغانستان
» صدمین سالگرد هشت مارچ به همه خواهران عزیزمبارک باد تاریخچه 8 مارس روز آزادی زنان
» پيام شاد باش کميتۀ فعالين حزب دموکراتيک خلق افغانستان
» آرزوی مادر
» پیام بمناسبت هشتم مارچ
» کلاراتستکین بنیان گذار هشت مارچ!
» یکصدویکمین سالگرد ٨ مارچ
» هشت مارچ ، افغانستان ، مرد سالاری ، زن ستیزی و دیگر هیچ
» من چهار بار فروخته شدم
» فرخنده باد هشتم مارچ، روزهمبستگی رزمجويانۀ
» بمناسبت هشتم مارچ ، روز فریاد وابراز خشم زنان بخاطر آزادی وتساوی حقوق


عناوین دیگر:
زنی را می شناسم من (03.07.2011)
نبرد پرافتخار بانو دکتورس اناهیتا راتب زاد برای نهضت زنان و رهایی آنان از قید وبند های حجاب قرون وسطایی (03.07.2011)
دست درنده یی که به قتل مادر بلند شود، قطع باد! (03.07.2011)
1917 : نقش زنان در انقلاب روسیه (03.07.2011)
مصاحبه با خانم عزیزه "عنایت" شاعر توانای کشور ما و گفت و شنود با خانم ماریا دارو (03.06.2011)
تاریخچه جنبش زنان در افغانستان (03.03.2011)
صدمین سالگرد هشت مارچ به همه خواهران عزیزمبارک باد تاریخچه 8 مارس روز آزادی زنان (03.03.2011)
" دراوج افتخار "! بخش اول و دوم (11.24.2010)
" دراوج افتخار " (11.15.2010)
گزارشی از وضعیت زنان کارگر (08.15.2010)