Sunday, 11.19.2017, 09:17pm (GMT)
خانه
در باره ما
RSS
پیوند ها
نقشه سایت
تماس
جنگ افغانستان نه قومیست و نه هم اسلامی ; امریکا؛ چه گل هایی در افغانستان؛ به آب داده است؟! ; اعتراف هیلاری کلینتون به ایجاد القاعده ; نگاه شتابنده بر نگارش جناب نجیب روشن در مورد: تهران را به «مکه زبانی » تبدیل نکنید! ; اروپا: یک‌ قرن انقلاب و رفرمیسم
واژه کلیدی»       [جستجوی پیشرفته]
 
فهرست عناوين  
  اخبار
  پیام ها و گزارشها
  سیاسی
  ادبی
  تاریخی
  علمی
  زنان
  ویدیو
  نرم افزار
  مقالات از منابع دیگر
  ::| ثت نام در خبرنامه
اسم شما:
ایمیل شما:
 
 
 
زنان
 
ﺩﺭ ﺁﺳﺘﺎﻧﻪ ﯼ ﻫﺸﺘﻢﻣﺎﺭﭺ، ﺭﻭﺯ ﺟﻬﺎﻧﯽ ﺯﻥ
چهار شنیه, 03.06.2013, 08:40pm (GMT)

ﺩﺭ ﺁﺳﺘﺎﻧﻪ ﯼ ﻫﺸﺘﻢﻣﺎﺭﭺ، ﺭﻭﺯ ﺟﻬﺎﻧﯽ ﺯﻥ

ﺩﺭﺩ ﻫﺎ ﻭﭼﺎﺭﻩ ﻫﺎﯼ ﯾﻚ ﺟﻨﺒﺶ

 

 

معلوم نیست چرا دراین یکی دو سال اخیر اینقدر درمورد مرگ جنبش زنان حرف میزنند. انگار در کشوری که تعداد زنانِ درجستجوی دانش از مردان پیشی گرفته ولی دولتش مرتبا درصدد کوتاه کردن دست زنان از رشتههای متعدد تحصیلی است، میشود از خاموشی سخن گفت. انگار در کشوری که«رهبرش» فرمان زاییدن میدهد و مجلسش برای سلب اجازه سفر از زنان لایحه تصویب میکند ولی زنانش بیش از پیش و به طرق مختلف ازدواجهای سنتی را عقب میاندازند و در جستجوی روابطی برابرند، میشود از مرگ جنبش زنان صحبت کرد. جنبش زنان ایران هیچ گاه به چند فعال سیاسی و یکی دو تشکل و کمپین محدود نشده بود که امروز با دستگیری عدهای و ورشکستگی راهکارهایی از نفس بیافتد. جنبش زنان ایران یک جنبش وسیع و اجتماعی است که انرژیاش را از تقابل خشن و آشتی ناپذیر آرزوهای نیمی از جامعه با یک حاکمیت مذهبی مردسالار (و متنفر از زن) میگیرد. این نیمۀ جامعه در روند تحولات اجتماعی اقتصادی 07 سال اخیر به دانش دسترسی پیدا کردهاند، به بازار کار یافتهاند و استقلال و آزادی خود را تجربه کردهاند. بندهای پوسیده روابط سنتی خانواده با همه خشونتش دیگر جلودارشان نیست و حاکمیت با هر تعرض خصومتشان را تشدید میکند.

مسلم است که آن چه در سال 88 گذشت، به میدان آمدن میلیونی و پرامید مردم تحت شعارهایی به غایت محدود و توهم زا و حتی «سکوت!» و سرکوب وحشیانهای که توسط این «سکوت!» به شدت تسهیل شد و ناامیدی و رعبی که کل جامعه را به چنگال گرفت، زنان را مبری نکرد. ولی آن چه گذشت مرگ نبود، سلطه خفقان آور یک نگرش سازشکار و در مقابل حاکمیت سر به زیر بود که بعد از چندین سال تلاش بی ثمر برای تغییر قانونی چند در چارچوب نظام، باز هم مردم را به پشتیبانی از یک نماینده فرا خواندند و در شرایطی که مردم در اعتراض به وضع موجود به خیابان ریخته بودند دعوایشان بر سر این بود که در کنار یکی دو نماینده منتخب نظام (که هیچکدام زن ستیزیشان را کتمان نکردند) فراکسیون زنان ایجاد کنیم یا نه؟ بعد رهنمود دادند كه فعلا به احترام اتحاد، خواستههای زنان را فراموش کنیم. هیچ شک نکنید که سیاست اصلاح طلبانه و غیر انقلابی حاکم بر جنبش به طور کلی و در جنبش زنان نقش مهمی در به وجود آمدن اوضاع كنونی داشت. چرا که اگر ارتجاع همواره برای حفظ خود از هر چه دارد (و به ویژه از انحصارش بر نیروهای قهر) بهره میگیرد، ولی مردمی که با توهم به گشاده دستی حاکمان (وامکان پیروزیهای سهل الوصول) بدون تشکل و برنامه به خیابان میآیند نه به ابزار مبارزهای کارا مجهزند و نه توان مقابله با شکست را دارند.

خیال ندارم غصه این را این بخورم که اگر حرکت مان انقلابیتر بود (و اگر انقلابی ترها قویتر بودند و برنامههای مشخص تری داشتند) چه میشد. خیال ندارم در مورد این که اگر فلان طور میشد الان کجا بودیم رویا پردازی کنم. مسئله پیدا کردن راهکارهایی برای مبارزات بعدی است. این كار با فراموش كردن تجربه گذشته میسر نیست. مسئله این است که امروز غبار ناامیدی را کنار بزنیم و ارزش این اعتراض و خشم و استیصالی را که زیر هر سقفی و در هر کلاس و اتوبوس و رهگذری میجوشد بدانیم و به نیروی نهفته در آن ارج بگذاریم و اشکال سازمانیابیاش را بجوئیم. در دوران خفقان بهتر از هر وقتی امکان بحث و جدل و بررسی سوالات و مشکلات فراهم است چرا که وقتی فضا بازتر است شوق به خیابان آمدن حوصلهای برای مطالعه نمیگذارد. هنوز چقدر چیز هست كه میشود آموخت و آموزش داد و به بحث گذاشت.... گسترد و آماده شد. در این دوران میتوان پایههای محکم تشکلاتی را ریخت که به هنگام، توان گسترش سریع داشته باشند.

جنبش زنان جنبشی محدود نیست. حتی اگر در مقاطعی در تاریخ، پیشرفت و پیروزیاش با مبارزه حول خواستهای مشخص (ازحق آموزش تا حق رای و حق سقط جنین و....) گره خورده، این فقط برآیندی متحد کننده و متمرکز از مبارزاتی به مراتب وسیعتر بوده است. مسائلی که زنان با آن درگیرند یکی دو تا نیست:

حجاب اجباری و جداسازیها و سایر قوانین بیمارگونۀ حاکمیت اسلامی که به کار سرکوب روزمره زنان و کل جامعه میآیند و مروج افکار کهنه پرستانهاند، قتلهای ناموسی و ناقص سازی جنسی و ازدواجهای اجباری که پس مانده روابط ماقبل سرمایهداری و هنوز در جای جای مملکت رایجاند، خشونت خانگی و استثمار خانگی و مشکلات زنان سرپرست خانواده که به واسطه افزایش طلاق روز به روز بیشتر میشود، حق طلاق و حق سرپرستی فرزندان، آزار در محیط کار و خیابان که پدیدهای جهانی است، حق کار و حق امنیت شغلی و اقتصادی و شرایط برابر کار که در تمام نظامهای سرمایهداری از زنان دریغ میشود، زیر پا گذاشتن حق تشکل و آزادی بیان که فضای تنفس و امکان حرکتمان را محدود میکند. همۀ اینها برزندگی همۀ زنان سنگینی میکند. جنبش زنان ایران بردی وسیع وعمیق دارد. مطالبات بسیارند و با آگاهی  رسانی وسازمان دهی برای کسب شان مسلما پیشرفتهای مهمی حاصل خواهد شد. ولی جنبش را نمیتوان به گفتمان مطالبه محور محدود کرد. تقریبا تمامی مطالبات در مقابل نظام ایدئولوژیک اسلامی قرار میگیرند و جدایی دین و دولت را لازم میكنند. رهایی زنان راه حل سیاسی میطلبد یعنی سرنگونی انقلابی جمهوری اسلامی و تغییر رادیكال تمام بنای سیاسی، ایدئولوژیك، اقتصادی و فرهنگی جامعه. این تحول كلان به نوبۀ خود در گرو پیشروی جنبش رهایی زنان است.

مبارزه با نابرابری جنسیتی که بر کهن ترین تقسیم نابرابر جوامع بشری استوار است از «جزئی ترین» مسائل زندگی روزمره تا «کلی» ترین مسائل اقتصاد و سیاست و ایدئولوژی را به هم متصل میکند. نیرویی که این تقسیم کار نابرابر برای تغییر انقلابی آزاد میکند به این سادگیها پایان نمیگیرد. جنبش گاهی نیروی خود را از هزاران هزاری که به خیابان میآیند میگیرد و گاهی از افراد پر دغدغهای که در درزهای بی شمار جامعه بذر آینده را میکارند. جنبش زنان نیز عرصه ها، شکلها و ضرباهنگ گوناگون دارد. روی یک پا راه نمیرود، بر دو پا میرقصد، ضرب میگیرد، میچرخد و پیش میرود.

ﺳﯿﻤﺎ ﺗﻮﻛﻠﯽ

 

مسوولیت مطالب نشر شده در سپیده دم به دوش نویسنده گان آنها میباشد


عناوین مرتبط:
» روز جهانی زن و وضع زنان وطنم
» آسمان زن
» چگونه می شود زن، اين نیمی از جامعه را، احترام نکرد؟
» به استقبال اتحاد وهمبستگی زنان رنجدیده جهان
» سکوتم را نکن باور افغانستان
» ﮔﺮﺍﻣﯽ ﺑﺎﺩ ﻫﺸﺘﻢ ﻣﺎﺭﭺ، ﺭﻭﺯ ﺟﻬﺎﻧﯽ ﺯﻥ
» نقش جنبش هشت مارچ وفمینیسم در رهایی زنان جهان
» :انجمن حقوقدانان افغان :پیام بمناسبت هشتم مارچ روزهمبستگی بین الملی زنان
» فرخنده باد جشن هشتم مارچ، روز آزادی و همبستگی بين المللی زنان سراسرجهان! اعلاميه ی کميتۀ فعالين ح. د. خ. ا
» صدای خفه در گلوی زنان را بلند سازيد به پيشواز هشتم مارچ ، روز همبستگی زنان سراسر جهان
» هشتم مارچ گذرگاهی بسوی آزادی زنان جهان
» پیام به مناسبت هشتم مارچ
» مصاحبۀ غفار عريف با رفيق دوکتور اناهيتا راتبزاد بخش دوم
» ســرو قــیام مـیکنـد...
» خجسته باد صدمين سالگرد پايه گذاری هشتم مارچ ، روزهمبستگی جهانی با جنبش بين المللی زنان
» گرامی باد هشتم مارچ، روز همبستگی بین المللی زنان
» زنی را می شناسم من
» نبرد پرافتخار بانو دکتورس اناهیتا راتب زاد برای نهضت زنان و رهایی آنان از قید وبند های حجاب قرون وسطایی
» دست درنده یی که به قتل مادر بلند شود، قطع باد!
» با تمام اشكهايم
» تاریخچه جنبش زنان در افغانستان
» صدمین سالگرد هشت مارچ به همه خواهران عزیزمبارک باد تاریخچه 8 مارس روز آزادی زنان
» پيام شاد باش کميتۀ فعالين حزب دموکراتيک خلق افغانستان
» آرزوی مادر
» پیام بمناسبت هشتم مارچ
» کلاراتستکین بنیان گذار هشت مارچ!
» یکصدویکمین سالگرد ٨ مارچ
» هشت مارچ ، افغانستان ، مرد سالاری ، زن ستیزی و دیگر هیچ
» من چهار بار فروخته شدم
» فرخنده باد هشتم مارچ، روزهمبستگی رزمجويانۀ
» بمناسبت هشتم مارچ ، روز فریاد وابراز خشم زنان بخاطر آزادی وتساوی حقوق


عناوین دیگر:
ﺳﺎﻻﻧﻪ، ﺩﻭ ﻣﯿﻠﯿﻮﻥ ﺳالمند ﺍﻣﺮﯾﻜﺎﯾﯽ ﻣﻮﺭﺩ ﺳﻮﺀ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﻧﺪ (01.29.2013)
ﺧﺸﻮﻧﺖ ﻭ ﺟﻨﺎﯾﺖ ﺭﻭﺯﻣﺮﻩ ﻋﻠﯿﻪ ﺯﻧﺎﻥ ﻫﻨﺪﻭﺳﺘﺎﻥ (01.08.2013)
خشونت‌های فجیع با ابعاد گستردۀ آن (12.03.2012)
اهدای (مدال عالی خدمت ریاست جمهوری فدرال آلمان) به یک زن افغان (06.26.2012)
زن چگونه خود را به انسان درجه دوم مبدل می كند؟ (05.14.2012)
زن چگونه به انسان درجه دوم مبدل می شود!؟ (05.07.2012)
مصاحبه با خانم شیرین نظیری فعال در موردحقوق زنان و حقوق بشری (03.19.2012)
مصاحبۀ غفار عريف با رفيق دوکتور اناهيتا راتبزاد بخش پنجم (03.12.2012)
فرخنده باد جشن هشتم مارچ، روز آزادی و همبستگی بين المللی زنان سراسرجهان! اعلاميه ی کميتۀ فعالين ح. د. خ. ا (03.12.2012)
صدای خفه در گلوی زنان را بلند سازيد به پيشواز هشتم مارچ ، روز همبستگی زنان سراسر جهان (03.06.2012)