پيامهای تسليت رفقاء، دوستان وهم ميهنان، بمناسبت جاودانه شدن عبدالواحد فیضی

سردبير تارنگاشت سپيده دم و

 دبیر اول کمیته ی رهبری ح د خ ا «ح ز ا  »

پیام تسلیت و همدردی

بیروی اجراییه شورای اروپایی حزب آبادی افغانستان

به مناسبت وفات رفیق محترم عبدالواحد فیضی

با اندوه و دریغ فراوان آگاه شدیم که شخصیت نامدار جنبش چپ افغانستان، مبارز دادخواه و وطن‌پرست پرشور رفیق عبدالواحد فیضی یکی از طراز پیشکسوتان نهضت ترقی‌خواه افغانستان جهان فانی را وداع گفت و رُخ بر نقاب خاک کشید.

رفیق عبدالواحد فیضی انسان آگاه و از نخبه گان پیشتاز جنبش دادخواه افغانستان بود که تمام دوران زندگی خویش را در راه مبارزه به خاطر آزادی، عدالت و خدمت برای مردم زحمتکش افغانستان سپری نمود.

رفیق فیضی انسان پاک سرشت، شخصیت مهذب، صمیمی و رزمنده با پیمان سیاسی بود او به حیث یک مبارز پاکنهاد تا آخرین روزهای زنده گی پر بارشان به مبارزات فعال به خاطر عدالت و انسانیت و تحقق آرمان‌های انسانی‌اش به‌منظور ترقی وطن، سعادت و خوشبختی انسان زحمتکش وطن ایثار نمود.

بیروی اجرائیه شورای اروپایی حزب آبادی افغانستان فقدان این شخصیت عالی را ضایعه بزرگ و جبران ناپذیر برای نهضت دادخواهانه افغانستان ارزیابی نموده مراتب تسلیت و همدردی خویش را به فرزندان، خانواده گرامی و رفقا و دوستان عزادارشان ابراز می‌دارد.

روحش شاد و خاطرات شان ماندگار باد!

اناهیتا کارمل

رییس شورای اروپایی حزب آبادی افغانستان

پیام تسلیت کمیته مرکزی حزب دموکراسی و ترقی افغانستان نسبت وفات رفیق گرامی زنده یاد عبدالواحد فیضی !

با تآسف و اندوه فراوان از وفات یکی از پرچمداران اصیل ، مبارز نستوه راه سعادت انسان ، مظهر فداکاری و میهن دوستی ، جاوید نام رفیق عبدالواحد فیضی رئیس کمیته رهبری نوین حزب دموکرتیک خلق افغانستان اطلاع حاصل نمودیم

رفیق محترم فیضی شخصیت فروتن و انسان دوست ، در رزم و پیکار ثابت قدم و انسان نیک نام جنبش عدالت خواهانه و دادخوهانهء میهن بود

کمیته مرکزی حزب دموکراسی و ترقی افغانستان در حالیکه نبود این رفیق گرامی را ضایعهء بزرگ در جامعه سیاسی کشور میداند ، عمیقترین مراتب تسلیت و غمشریکی خویش را به خانوادهء معزز رفیق فیضی زنده یاد ، رفقا و دوستان ابراز نموده برای شان صبر و شکیبائی آرزو می نماید

یاد و خاطرات شان گرامی و جاودان .

سید اکرام پیگیر

رئیس حزب دموکراسی و ترقی افغانستان

سو‌گ‌نامه‌یی برای انوشه‌ یاد فیضی صاحب

آشنایی زیادی با شما نه داشتم، در مخیله‌ام نه می‌گذشت که روزی رکاب‌دار مهرورزی و شنونده‌ی مروارید‌گفتاری‌های تان باشم و‌ شاگرد بازی‌گوش دگری برای یک آموزگار دگرم. سیاقِ سیال و طیاقِ تیار از پوینده‌گی‌ها و پویایی‌های شما در دیگ تبحر به تبختر رفت و حاصل بویایی عطر سخن‌تان، فرونشاندن عطش سرگردان من در فیض بردن از استشمام رایحه‌ی خوش‌بوی سخنان شما از بای‌گانی پرفروغ هوشِ‌تان گردید. به یاددارم، باری بر من خشم‌گین شدید که سخنی را نه باید همه‌گانی می‌ساختم، آن‌چه میان من و شما بود. مادامی که آن نوشته را بازنگاه‌ کردم، چیزی برای پنهان‌ کردنش نه یافته، برگشته و از شما پوزش‌خواستم و چه بزرگ‌وارانه نوشتید: « تشکر رفیق نجیب عزیز، همین که به اصل انتقادپذیری و انتقاد از خود پابندی داری، پذیرفتم ».

آن‌‌گاه بود که گذشته‌خوانی‌های ما، در دیگ پخت‌وپز دیرینه‌شناسی و دیرینه گفتاری به پخته‌گی رسیدند و من شدم، شاگرد فرمان‌بردارِ آموختن از شما. مگر چه زودگذشت استاد مرحوم من. روح ملکوتی تان شاد و جنات نعیم جای‌گاه تان.‌ این آخرین پیام من بود که پاسخ نه یافت:

« ۲۷ جون ۲۰۲۵ ساعت ۲۱:۰۸ دقیقه

سلام رفیق فیضی صاحب عزیز، ان‌شاءالله که سلامت و جور و به خیر باشین. صحت تان خوب اس؟ طرفای تان خیریتی اس؟ خانه‌واده‌، کله‌گی خوب هستن؟ مه عثمان نجیب هستم. تلفنای مام تغییر کده بود دگه، گر چه مه به شما نمری مام روان کده بودم،‌ خو‌ نه می‌فامم داشتین یا نه داشتین؟خوب هستین ان‌شاءالله به خیر هستین؟ ان‌شاءالله که همه چیز خوب باشه و صحت تان هم خوب باشه. یک پرسان داشتم رفیق فیضی عزیز. مه ده زمانی که ده افغانستان بودم، به شما به نام مستعار جواد، مقالاته روان می‌کدم. باز او مقالاته نشر می کدین، مه می دیدم. یک مقالی بسیار مهم سیاسی بود، هر چی که حالی ده سپیده‌دم می‌پالم نه میه‌فم، چند تای شه یافتم، طلوع ترور شد و دگه‌ و‌ دگه از ضرار و ای یاره، اما، همی بخش سیاسی از ای ره دگه هر چی که پالیدم دگه نوشتا فهرست نیسته، ده جمع نویسنده‌ها نام جواد نیس، مه به نام جواد روان می‌کدم. چطو می‌تانم به می دست‌رسی پیدا کنم صایب؟ ان‌شاءالله که سلامت باشین، منتظر معلومات تان استم. »

این پیام را به شما گذاشته، که همان شب خدمت رفیق جرأت صاحب گرامی هم زنگ زدم و‌ پاسخی نه گرفتم.‌خدا را شکر که ایشان حیات دارند.‌ آن پیام من کنون در وتساپ من و شما است و من مدام نگه‌ می‌دارمش و هر ازگاهی به یاد بزرگی شما می‌شنومش. پیامی که نخستین بار از سوی شما بی‌پاسخ ماند. و این انتظاری بود که ابدی شد.‌ چون شما پیوسته و بی‌درتگ پاسخ پیام‌های همه و‌ از جمله پاسخ عرایض من را می‌دادید. آخرین نمره‌یی که به من دادید و نوشتید و به ارتباط مقاله‌ی بهاری « من به دور دست‌ها نگاه می‌کنم، از صد نمره صد دادین مره.» کاش من همیشه نزد شما شاگرد ناکام می‌بودم و شما پر پرواز زود به دست تندباد بی‌رحم نه می‌دادید و بال‌های تان سایه‌ی سلامت و صلابت ما می بودید.‌

ارچند من آن مقاله را از سایت وزین گفت‌ومان، بازیافته و هم‌راه با این سو‌گ‌نامه‌ی نه‌بود شما بازنویسی کرده به نشر فرستادمش،‌‌ مگر کاش جهان کتاب و اندیشه و قلم و دوزنده‌گی رنگ و کاغذ از دوزنده‌‌گی استادانه‌ی شما محرومیت ابدی نه می‌یافت. اگر به دست بنده بود، خیلی از خیل‌های ناخیل و خیله‌خند نه باید در این جهان می‌بودند و به دیار عدم فرستاده می‌شدند. مگر گرفتن حیات به دست خالق حیات است و بس. روح تان را دوباره شاد می‌خواهم.

برای همه بازمانده‌‌گان استاد فرهیخته‌ی ما عرض دل‌آسایی و طلب شکیبایی دارم. بدرود

محمدعثمان نجیب

فیضی به سفر ابدی شتافت

امروز خبرِ سفرِ بی بازگشتِ شادروان عبدالواحد فیضی، کاکایم، مبارز نامدار و پاکسرشتِ جریان چپِ کشور را توسط انجیلا جان فیضی دریافت کردم. خبری که درد جانسوزِ آن رگ رگ واستخوان وجودم را به درآورد واین مصیبت جانکاه را هرگز فراموش نخواهم کرد.

شادروان فیضی از مبارزان نامدار، پاکیزه، باتقوا، انسان‌دوست و میهن‌پرست بود. او از دوران جوانی، در سال ۱۳۴۷ خورشیدی، به جناح پرچمِ حزب دموکراتیک خلق افغانستان پیوست و تا آخرین لحظهٔ حیات به این راه ادامه داد. فیضی در تمام این سال‌ها صادقانه در مسیرِ باورهایش گام برداشت؛ به مردمش، به کشورش، به عدالت، برابری، آزادی و به آرمان‌های چپ و حزبش وفادار ماند. تعهدش به مردم و مبارزه برای رهاییِ هموطنانش از فقر و عقب‌ماندگیِ قرون‌و‌اعصار، هرگز سست نشد.

فیضی،سال‌های زیادی را، چه از طریق کار در ادارات دولتی و چه در پیشبرد فعالیت‌های حزبی و سیاسی، صادقانه در خدمت مردمش بود. زندگی حزبی و سیاسی او با فراز و نشیب‌های بسیاری همراه بود و در زمره سیاستمداران پاک‌نهادی قرار داشت که در دسیسه‌ها و حیله‌گری‌های برخی افراد، قربانی صداقت و مردم‌دوستی خود شد. با این حال، برخوردهای سبک‌سرانه‌ی فراکسیونی هرگز نتوانست در اراده‌ی سیاسی و آرمان‌های او خللی وارد کند.

فیضی با غرور، گردنی افراشته، تقوای اخلاقی و سیاسی، و تعهد خدشه‌ناپذیر به بهبود زندگی مردم و زحمتکشان کشورش کار کرد، مبارزه کرد و در عرصه سیاست حضور یافت. در تمام این سال‌ها، با کژی‌ها وناراستی های بیرونی ودرونی نیز به‌شدت مبارزه نمود.

او در دوران غربت و پناهندگی، چه در ایران و چه در دانمارک، همواره صدای مردمش بود، با شجاعت و استواری به مبارزه‌ای پرداخت که الهام‌بخش بسیاری شد.

از فعالیت‌های سیاسی او در«کمیته فعالین ح.د.خ.ا»تا نقش رهبری‌اش در«کمیته رهبری نوین ح.دخ.ا. فیضی نشان داد که عزم راسخش برای دادخواهی و آزادی‌خواهی تا آخرین لحظات زندگی‌اش پایدار بود. او نه‌تنها یک چهره‌ی سیاسی برجسته، بلکه نویسنده‌ای پرکار و روشنفکری تأثیرگذار در عرصه‌های ادبی، تاریخی و اجتماعی بود. فیضی آثار پرباری را درعرصه های ادبیات، تاریخ وسیاست نگاشته است.

فیضی امروزسوم ماه جولای ۲۰۲۵، درشهرکوپنهاگ دنمارک، با دل پرآرمان برای رهایی وآزادی مردمش، همه را ترک گفت وبه آرامش ابدی رسید. شادروان فیضی،هرگز نخواهد مرد، چرا که آرمان‌ها و مبارزاتش در قلب مردمش زنده خواهد ماند.

درگذشت این دلاورمردآزادیخواه را به پسران، دختران، همسر، برادر وهمه خانواده وبستگان داغدارما تسلیت می گویم.

یاد این مبارز پرشور گرامی،روانش شاد و راهش پررهرو باد!

عالم جمال

پیام تسلیت به مناسبت درگذشت شادروان عبدالواحد فیضی

با قلبی لبریز از اندوه و چشمانی اشک‌بار، درگذشت شخصیت فرهیخته، مبارز نستوه، و انسان والا، شادروان عبدالواحد فیضی را به خانواده‌ ارجمندش، دوستان وفادارش، و همه‌ی یاران و هم‌سنگران راه آزادی و عدالت تسلیت عرض می‌دارم.

مرا با ایشان تنها پیوند خونی و خانوادگی نبود؛ از کودکی او را می‌شناختم و شیفته‌ی فروتنی، اخلاق انسانی و تقوای سیاسی‌اش بودم. سال‌های مهاجرت در ایران، برای من سرشار از خاطراتی است که در کنار او و با او معنا می‌یافت. شب‌هایی بود که تا دم صبح، با اشتیاق در کنارش می‌نشستم؛ گوش جان می‌سپردم به تحلیل‌های روشنگرانه‌اش، به روایت‌های پرحرارتش از روزهای مبارزه، به آرمان‌هایش برای آزادی، عدالت اجتماعی و رفاه مردم رنجدیده‌ی افغانستان.

در همان شب‌های خاموشِ غربت، او در دل ما بذر آگاهی، بذر مقاومت و بذر مبارزه می‌کاشت؛ همان دانه‌هایی که امروز، به درختان تنومند باور و تعهد در وجود ما بدل شده‌اند. او الگو و الهام صداقت بود، او مردی بود که عمر پرثمر خویش را در راه روشنگری، عدالت‌خواهی، و خدمت صادقانه به مردم و میهن سپری کرد، ولی دریغا که امروز از میان ما رفت، غم فراق ماما عبدالواحد فیضی برای من، فراتر از غم یک خویشاوند است؛ رفتن او، دل ما را پُراز دردو اندوه کرد. اما می‌دانم که یادش، نامش، راهش و آموزه‌هایش زنده‌اند و جاودانه میماند.

برای آن عزیز سفر کرده، از درگاه خداوند آمرزش و آرامش ابدی، و برای بازماندگان گرامی‌اش صبر و پایداری آرزو دارم.

روحش شاد، یادش گرامی، و راهش پررهرو باد.

با اندوه و همدردی عمیق،

عبدالرزاق نجرابی

پیام تسلیت

زنده یاد فیضی یک انسان مترقی ،  آزاده، روشنفکر پایبند به اصول بود.

فیصی از آن دست چهره‌هایی بود که نه‌تنها در مسیر زندگی‌اش بارها و بارها با سنگلاخ جبر و تندباد روزگار روبه‌رو شد، بلکه هر بار، با قامت استوار، این تندبادها را به فرصت‌هایی برای خلق، آموختن، و آفریدن بدل کرد.

مرگ فیضی پایان یک زندگی نیست؛ ادامهٔ یک موضع است، موضع ایستادگی در برابر ظلم، بی عدالتی و تباهی.

امروز او در میان  مانیست  اما آثار و خاطراتش  با ما سخن می‌گویند و نامش، همچنان در حافظه‌ٔ مبارزان راه ازادی  روشن و تابان است.

همکاران قلمی سایت آریایی و اینجانب ، درگذشت این انقلابی بی بدیل را به خانواده ، رفقا ودوستان تسلیت میگوییم.

یادش گرامی، راهش پررهرو باد.

عزیزجرآت

پیام تسلیت و ابراز همدردی

با نهایت تأثر و اندوه، آگاه شدیم که شخصیت فرهیخته، انسان وارسته، میهن‌دوست و نیک‌اندیش و دوست نهایت گرامی ام ، جناب عبدالواحد فیضی در دیار غربت دار فانی را وداع گفته و به جوار رحمت الهی شتافته‌اند. خبر درگذشت این انسان بزرگ، موجی از اندوه و تألم در دل دوستان، آشنایان و تمامی دلسوزان وطن برانگیخت.

شادروان فیضی، از جمله چهره‌های برجسته و متعهدی بود که عمر پربار خویش را در مسیر خدمت به مردم، پاسداری از ارزش‌های انسانی و عشق بی‌پایان به سرزمین مادری سپری نمود. وی با سجایای اخلاقی ممتاز، همچون صداقت، تواضع، مهربانی و روحیه‌ی ایثار، همواره مورد احترام و محبت اطرافیان قرار داشت و نام نیک‌اش در خاطره‌ها جاودانه خواهد ماند.

بی‌تردید فقدان چنین انسان فرزانه، ضایعه‌ای دردناک و جبران‌ناپذیر است.

اینجانب با قلبی آکنده از اندوه، مراتب صمیمانه‌ی تسلیت و همدردی عمیق خود را به خانواده‌ی معزز ایشان، به‌ویژه خانم محترمه‌شان، فرزندان گرامی‌شان آقایان فرید فیضی و جاوید فیضی، دختران داغدار ایشان، بستگان ارجمند، دوستان وفادار و همه‌ی وابستگان آن فقید سعید ابراز می‌دارم.

از درگاه خداوند متعال، برای روح بلند آن مرحوم، آمرزش، آرامش ابدی و علو درجات، و برای بازماندگان محترم صبر جمیل و اجر جزیل مسئلت دارم.

انا لله و انا الیه راجعون

عبدالروف ویدی

عبدالقادر یقوب زاده

با اندوه فراوان، درگذشت شخصیت وارسته‌ی اجتماعی، فرهنگی و سیاسی، مبارز صادق و بی آلایش راه مبارزات دادخواهانه مردم افغانستان محترم عبدالواحد فیضی را دریافت نمودم.

محترم عبدالواحد فیضی به اثر مریضی ایکه عاید حال شان بوده امروز پنج شنبه ۱۲/ سرطان/ ۱۴۰۴ خورشیدی برابر با ۳/ جولای/ ۲۰۲۵ ترسایی در کشور دنمارک بدرود حیات گفته، خانواده، دوستان و همرزمان شانرا در سوگ نبود دایمی خویش قرار داده اند.

از دوران نوجوانی تا حال از زبان بزرگان خانواده و مردم خبیر چه در زادگاه ما نجراب و چه در سطح افغانستان، همیشه در مورد خصایل نیک و ستوده محترم فیضی صاحب شنیده و چند باری هم شاهد رویه نیک و سخاوتمندانه شان از نزدیک بوده ام و خود را در اندوه از دست دادن چنین شخصیت نیکو سیر و عالی مقام شریک می دانم.

محترم عبدالواحد فیضی از جایگاه یک انسان آگاه از آوان نوجوانی تا همین آخرین روزهای زندگی با درد و رنجهای بیکران مردم افغانستان هم نوایی کرد و از برای رفع همه نابسامانیهای سیاسی و اجتماعی و تامین حقوق تهی دستان به گونه پیگیر و هدفمند کار و تلاش نمود.

محترم عبدالواحد فیضی شخصیت روشن ضمیر، متین و صمیمی بود که نام نیک و برخورد شایسته شان در همه جا ورد زبان انسان‌های بادرک بوده و خواهد بود.

در حالیکه درگذشت محترم عبدالواحد فیضی را یک ضایعه جبران نا پذیر میدانم، مراتب ژرف اندوه و همدردی خود و خانواده خود را به نسبت درگذشت ایشان خدمت محترم عبدالغفار فیضی و همه اعضای عزیز و گرامی خانواده معزز فیضی تقدیم داشته، از خدای بزرگ به مرحوم عبدالواحد فیضی آمرزش و بهشت برین و به همه بسته گان، دوستان و علاقه مندان شان تندرستی و شکیبایی تمنا دارم.

روان مرحوم عبدالواحد فیضی شاد و یادش برای همیشه گرامی باد.

پیام تسلیت با اندوه و تأثر عمیق، اطلاع یافتیم که رفیق گران‌قدر عبدالواحد فیضی، منشی اول کمیته فعالین حزب دموکراتیک خلق افغانستان، دار فانی را وداع گفت و به ابدیت پیوست.

رفیق فیضی یکی از چهره‌های پرتلاش، صادق، و متعهد به آرمان‌های عدالت‌خواهانه و مترقی حزب دموکراتیک خلق افغانستان بود. او عمر گران‌بهای خویش را وقف مبارزه در راه تحقق اهداف دموکراتیک، ترقی‌خواهانه و خدمت به خلق زحمت‌کش افغانستان نمود و تا واپسین لحظات زندگی‌اش، استوار و وفادار به آرمان‌های حزبی باقی ماند و حتی یک روز هم دست از مبارزه برای آزادی توده های تحت ستم افغانستان بر نداشت.

رفیق فیضی، ستاره‌ای بود که در ظلمت استبداد و ستم، با شعله آگاهی و عدالت می‌درخشید. او نه یک فرد، بلکه تجسم اراده توده‌های تحت ستم بود؛ انسانی که هستی‌اش را نذر راه پرخون اما مقدس رهایی خلق کرد. قلم و گامش، خطی سرخ بر صفحه تاریخ ستم‌کشیده ما بود، گواهی روشن بر این حقیقت که هیچ قدرت اهریمنی نمی‌تواند روح آزادیخواه انسان را در زنجیر کند.او از جمله وفادارترین پاسداران آرمان‌های دموکراتیک و ترقی‌خواهانه بود که با وجدان بیدار، قلبی آتشین، و ایمانی خلل‌ناپذیر، یک عمر را در سنگر آگاهی‌بخشی، سازماندهی، و مبارزه متشکل سپری کرد.

رفیق فیضی، حتی در واپسین دم، با قامتی افراشته و ایمانی انقلابی، پرچم سرخ رهایی و برابری را بر دوش کشید و یک لحظه از ندای رهایی‌بخش خلق‌های در زنجیر، غافل نشد.مرگ چنین رفیقی، نه صرفاً ضایعه‌ای جانکاه برای خانواده، یاران، و همرزمان حزبی اوست، بلکه زخمی عمیق بر پیکر جنبش آزادیخواهانه و عدالت‌طلبانه میهن ماست. با این‌حال، ما باور داریم که خاطره رفیق فیضی، بذر آگاهی و قیام خواهد شد؛ چرا که هیچ مرگی نمی‌تواند آرمان عدالت و آزادی را بمیراند.همانگونه که خودشان روزی در جمع رفقا گفته بودند:”مطابق به حکم جهانبینی علمی هر پدیده نو جای پدیده کهنه را میگیرد و کهنه زوال را میگیرد و این حکم قانون تکامل است. اگر من روزی دیگر در بین تان نبودم این پرچم سرخ حزب دموکراتیک خلق افغانستان را هیچگاه به زمین نگذارید و شما جوانان با کسب تجارب از گذشته گان تان آینده حزب و میهن مان را بسازید.”

ما پرچمداران نوین حزب دموکراتیک خلق افغانستان همان روز به شرافت مان قسم خوردیم که راه رفقایی که تا آخرین نفس خود برای آزادی خلق افغانستان رزمیدند را ادامه میدهیم.

برفراز سنگر خلق، چون کوه استواررفت، اما ماندگار است، در قلبِ دیار

شعله‌ی اندیشه‌اش خاموش کی گردد دگر؟هر رفیقش شد علمدارِ ره پیکار او

این مصیبت بزرگ را به خانواده محترم، دوستان، همرزمان حزبی و تمامی دلسوزان راه ترقی و عدالت، از صمیم قلب تسلیت عرض می‌نماییم و برای بازماندگان، صبر و شکیبایی آروزمندیم.

نام و یاد خاطرات مبارزه صادقانه و پر افتخار رفیق عبدالواحد فیضی جاودانه باد!

با احترام پرچمداران نوین حزب دموکراتیک خلق افغانستان